FEELING

 

 

ตอนที่มีเค้าอยู่ไม่รู้หรอก.. ว่าความคิดถึงจริงๆ เป็นไง ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เจอกันทุกวันก็ตาม..
แต่ประโยคที่บอกว่า "คิดถึง" ผ่านสายโทรศัพท์.. ในใจก็คิดอยู่ตลอดว่า "เด่ว. วันศุกร์ก็เจอกันแล้ว"

 

ไม่ใช่ไม่เคยห่างกันแบบนี้.. แต่อาจเพราะตอนนั้นไม่ใช่ตอนนี้.. หรืออาจเป็นเพราะตอนนั้น
เรามีอะไรให้ทำมากกว่านี้.. หรืออาจจะมีเพื่อนเยอะมากกว่านี้.. หรืออาจจะเป็นอะไรก็ตามที
ที่รู้คือตอนนี้คิดถึงมากเลย

 

2 วันที่ติดต่อกันไม่ได้.. เหงานะ.. ไม่ได้ร้องไห้เลย.. จนได้ยินเสียงเค้าผ่านสายโทรศัพท์มา
แม้ว่าตอนนั้นเราจะยังไม่ตืนดีก็ตามที และเป็นเวลาที่เรานอนอยู่ ได้ยินเสียงเค้าแล้วดีใจมาก
อยากรู้ อยากถาม อยากได้ยินเสียง.. แล้วก็อยากคุยด้วยนานๆ อยากเล่าอะไรต่อมิอะไรที่เจอมา
ในช่วงที่เค้าไม่อยู่ ให้เค้าฟัง..

 


ตอนอยู่คนเดียวก็ได้คิดอะไรมากมาย.. บอกตัวเองเอาไว้ว่าจะทำตัวดีๆ ไม่งอนส์ ไม่งี่เง่า
เวลาที่อยู่ใกล้ๆ เค้า.. จะเอาใจ จะคอยดูแล จะทำกับข้าวให้กินด้วยนะ จะทำอะไรก็ได้ให้เค้าพอใจ
ให้เค้าไม่ต้องเหนื่อยเวลาที่อยู่กับเรา.. จะตามใจทุกอย่างเลย..

 

แต่เมื่อวานก็เผลอทำตัวงี่เง่าใส่เค้าไปอย่างนั้น.. ทั้งๆ ที่ไม่ได้ตั้งใจเลย ทั้งๆ ที่รู้อยู่เต็มอกว่า
เค้ามีเวลาคุยกับเราแค่ไม่นาน.. ทำไมไม่คุยแต่เรื่องดีๆ ทำไมไม่บอกคิดถึงให้มันซึ้งกับที่ใจมันคิดถึงจริงๆ
ขอโทษนะ.. ไม่ได้ตั้งใจ

 

เค้าคงเหนื่อยมากนะ.. แต่ทุกครั้งที่คุยกับเรา เค้าก็ไม่เคยแสดงให้รู้เลยว่าเค้าเหนื่อยแค่ไหน..
เค้าเพียงแต่บอกว่า "ไม่เหนื่อย" และเค้าก็จะเล่าเรื่องอะไรต่อมิอะไรที่เค้าเจอมาให้เราฟัง..
เหมือนกับตอนนั้นที่เรารู้จักกันใหม่ๆ
เรื่องอะไรเราก็ไม่รู้เรื่องหรอก.. แต่ก็อยากฟังเพราะมันเป็นเรื่องที่เราไม่เคยรู้มาก่อน

 

ตอนนี้ก็ต้องรออีก 2 วันถึงจะได้ยินเสียงเค้าอีกครั้ง.. และเด่ววันศุกร์นี้เค้าก็จะกลับมา..

 


TL ไปฝึกเรือที่นราธิวาสฯ นายทหารผู้ช่วยฯ เรือหลวงมันนอก