:: Welcome to Evil-minded Angel Blog ::

วันนี้อุ้ยกับเพื่อน.. คนที่ได้เป็นเพื่อนของอุ้ย.. ต่อไปนี้ไม่มีอีกแล้ว.. อุ้ยไม่รู้ว่า.. ไม่สิอุ้ยไม่แน่ใจว่า.. มันเกิดจากอะไรกันแน่.. แต่อุ้ยจะไม่โทษคนอื่นหรอก อุ้ยจะโทษตัวอุ้ยเองนี้แหละ.. ไม่นะ!! อย่าเพิ่งคิดว่าอุ้ยคือนางฟ้า หรือตอแหลแกล้งทำว่าตัวเองแม่งนางเอก.. หรือว่ากุคือพจมาน.. ใครว่าอะไรกุรับได้ "บ้านทรายทอง" ไม่ใช่!! นี้มันไดอารี่ มันเป็นบลอคของอุ้ย มันเป็นพื้นที่ของอุ้ย ถ้าอุ้ยยังต้องตอแหลกับตัวเองอยู่.. อุ้ยว่าอุ้ยแม่งไม่ใช่คนล่ะ ชีวิตนี้เมิงไม่ต้องกลัวใครหลอกอีกแล้ว.. เพราะว่าหลอกตัวเองก็ได้.. เพราะงั้นแล้วหยุดซะความคิดนั้น.. "กุไม่ใช่นางเอก.. แต่กุคือกุ"

ได้ยินมาจากหลายต่อหลายคนว่าการเรียนในระดับที่สูงขึ้นมันจะมีปัญหาวุ่นวายตามมา.. ตอนแรกไม่เชื่อก็เพราะไม่คิดว่ามันจะต่างไรกันมากมายกับรั้วมหาวิทยาลัยที่เคยผ่านมา.. มาวันนี้มันเกิดขึ้นกับตัว

วันแรกที่ได้ไปเรียนปริญญาโทที่สถาบันการศึกษาแห่งนึง อุ้ยรู้จักเพื่อนสองคนในห้องนั้น เพราะเรามาจากที่ทำงานเดียวกัน และเพื่อนของเพื่อนอีกหนึ่งคน และแฟนของเพื่อนของเพื่อนอีกหนึ่งคน สรุปอุ้ยรู้จัก 4 คน ร่วมกับที่รู้จักตัวอุ้ยเองอีกเป็น 5 ทั้ง 5 คนไปหย่อนก้นลงในห้องช่วงหลังๆ ห้อง เมื่ออาจารย์สั่งให้แบ่งกลุ่ม.. ไม่ต้องสงสัย.. คนที่นั่งใกล้ๆ กันคือกลุ่มเดียวกัน.. และพวกเค้าเป็นเพื่อนอุ้ยในเวลาต่อมา

ทั้งหมดมี 9 คน ทุกคนอายุไล่เลี่ยกัน และมีพี่คนนึงแก่กว่าค่อนข้างมาก แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เวลาผ่านไป กลุ่มเรามักจะได้ยิน กลุ่มนั่นกลุ่มนี่มีปัญหากัน แต่กลุ่มเราไม่ เฮฮา นัดติว กินข้าว เมาเหล้า นอนด้วยกัน เล่นด้วยกัน กินข้าวหม้อเดียวกัน วันเวลาทำให้เราเป็นเพื่อนกัน..

ก่อนที่ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย ชีวิตปริญญาโทจะจบลง เมื่อสองวันก่อน อุ้ยได้รับเมล์จากคนๆ นึง ขึ้น Subject ว่า "จากคนหนึงในกลุ่ม" เมล์นี้เข้ามาใน Junk Mail อุ้ยเป็นคนเช็คเมล์ทุกวัน และไม่มีเมล์ในเลยที่เข้ามาใน Inbox Junk Mail แล้วจะไม่ถูกเปิดอ่าน

อุ้ยได้รับเมล์ฉบับนี้ส่งมาหาอุ้ยคนเดียว หลังจากที่เพื่อนในกลุ่มส่งเมล์ออกมาเพื่อหาคนทำรายงาน และอุ้ยตอบกลับไปว่า "อุ้ยคงไม่ได้ทำ เพราะมีงานอื่นต้องทำ และทำสองคนกับเพื่อน" และยังต่อด้วยว่า "หากใครไม่ทำ อุ้ยจะตัดชื่อออก" ซึ่งมันก็ไม่ใช่หน้าที่อะไรของอุ้ย แต่สิ่งที่อุ้ยเขียนลงไปแบบนั้น อุ้ยเชื่อว่าเพื่อนทุกคนรู้ว่าเป็นใคร และรู้ว่าอุ้ยหมายถึงใคร

สำหรับอุ้ยแล้ว มันคงไม่ต้องมานั่งแจกแจงหรอกมั้ง ว่าใครทำอะไรไม่ทำอะไร ไม่ต้องนั่งด่ากันลับหลัง อีกไม่กี่ปีก็จะครึ่งคนแล้ว มีไรก็พูดเลย ซึ่งด้วยนิสัยอย่างอุ้ยแล้ว ปากหมาแบบนี้ มีไรไม่เคยเก็บ พูดหมด อยากด่าก็ด่า.. และอุ้ยเชื่อว่าสิ่งที่อุ้ยพูดมีเหตุผลของอุ้ย แต่ก็ไม่ใช่อุ้ยไม่รับฟัง ถ้ามีใครมีเหตุผลมากกว่ามาแย้ง อุ้ยก็โอเค ถ้าเหตุผลดี ให้อุ้ยขอโทษ หรือขอบคุณก็ไม่มีปัญหา อุ้ยไม่ถือว่ามันเป็นการเสียศักดิ์ศรีหรือกลืนน้ำลายตัวเอง

พี่คนนึงในกลุ่ม มีหลายงานแล้วที่เค้าไม่เคยถามถึง เวลาคุยงานไม่เห็นหน้า มาเรียนก็แทบไม่มา เพียงเพราะเค้าเห็นว่าน้องๆ ในกลุ่มไม่ชอบเค้า แล้วน้องๆ ในกลุ่มก็ไม่ค่อยคุย แน่นอนมันต้องมีเหตุผลดิว่าทำไมถึงไม่คุย และพี่คนนี้เห็นว่าน้องไม่คุย ก็ไม่เข้ามาคุยเลย ก็เลยไม่มีการคุยไรกัน แต่อย่าให้บอกเหตุผลเลยว่าทำไม คิดว่าทุกคนรู้ดี ทุกคนรู้ดีว่าสิ่งที่ทุกคนทำไปเพราะอะไร อุ้ยเองก็รู้ตัวดี อุ้ยไม่ได้ทำตามกระแสในกลุ่ม อุ้ยไม่ชอบ คือไม่ชอบ และก็แสดงออกให้เห็นเลยว่าไม่ชอบ เป็นคนเปิดเผย และอุ้ยคิดว่ามันไม่ผิด

การที่อุ้ยออกมาแสดงหรือพูดว่าจะตัดใครออกจากกลุ่ม นั่นมันก็ไม่ใช่สิทธิ์ขาดของอุ้ยคนเดียว อุ้ยรู้ดี.. แต่การที่อุ้ยออกมาพูดแบบนี้ ก็เหมือนอยากให้ช่วยๆ กัน เพราะไม่งั้นแล้วงานกลุ่มก็จะมีไม่กี่คน และแน่นอน งานกลุ่มที่ผ่านมาหลายๆ กลุ่ม ก็มีบางงานที่อุ้ยแทบจะไม่ได้ช่วยเลย

จากที่บอกไปแล้วข้างต้น เนื้อความใน Email มีดังต่อไปนี้ (ทำสีให้ด้วย เอาไว้ตรงกลางเลย เอาไว้อ่าน.. ว่ามีเพื่อนที่คบกันมาเกือบสองปี ทำกับอุ้ยแบบนี้.. อุ้ยไม่ได้เสียใจนะ ที่ว่าอุ้ยแบบนี้ ถามว่าโกรธใหม่ ตอนแรกโคตรโกรธเลย โมโหด้วย.. แต่เสียใจมากกว่า ถ้าเป็นเพื่อนอุ้ยจริงๆ ทำไมทำแบบนี้ล่ะ ทำไมมีไรไม่คุยกับอุ้ยล่ะ ถ้าเห็นว่าสิ่งที่อุ้ยทำมันมากเกินไป บอกสิ หรือน้อยเกินไปก็บอกสิ ก็เราเพื่อนกัน มาว่าอุ้ยแบบนี้ โดยไม่บอกว่าเป็นใคร ต้องการให้อุ้ยรู้สึกยังไงเหรอ.. แต่ไม่ว่าจะอยากให้รู้สึกอะไร คนที่ส่งมาก็ทำสำเร็จแล้ว เพราะอุ้ยเป็นไปทุกความรู้สึก ทุกครั้งที่อ่านข้อความนี้วนไปวนมา)

เราสงสัยว่า ทำไมอุ้ยต้องทำตัวเหมือนว่า ทำงานหนักที่สุดในกลุ่มด้วย
งานอื่นที่อุ้ย ไม่ได้ช่วยทำเลย ก็มีนะ ถ้าย้อนไปได้ ต้องตัดชื่ออุ้ยออกไหมหล่ะ
งานที่อุ้ยรับไปทำ มีกี่งานเหรอ ที่สุดท้ายแล้วไม่ต้องให้เพื่อนๆ ไปช่วยอุ้ยทำ
ตอนงานอื่น อุ้ยไม่ช่วย เพราะอุ้ยอ้างว่า ต้องทำงานอีกงานให้เสร็จ
แต่สุดท้าย อุ้ยก็เอางานนั้นมาขอความช่วยเหลือจากเพื่อนทุกที
เราก็ไม่อยากพูดนะ แต่ที่พูด เพราะตอนนี้ อุ้ยทำเหมือนว่า
มีเพื่อนๆคนอื่นกินแรงอุ้ยมากมาย ทั้งๆที่อุ้ยก็กินแรงคนอื่นเหมือนกัน

ด้วยความที่เป็นคนอารมณ์ร้อน แรง โทรหาทุกคนในกลุ่มเลย ใครออนไลน์ก็ทักก่อนเลย "เมิงด่ากุทำไม" "มีไรไม่บอกกุล่ะ" "ส่งเมล์มาด่ากุทำไม" และทุกคนบอกไม่รู้เรื่อง ไม่ได้ยุ่ง ไม่ได้ส่ง แล้วอุ้ยก็มาอ่าน อ่านหลายรอบ คิด ว่าอุ้ยเคยทำอะไรให้ใครไม่พอใจ แต่คนที่อุ้ยคิดว่าจะเป็น อุ้ยกลับไม่รู้สึกว่าเค้าทำ เพราะว่าถ้าเค้าจะทำแบบนี้ เค้าก็คงทำนานแล้ว เพราะอุ้ยเคยด่าเค้าแรงกว่านี้อีก

สุดท้าย.. หลังจากที่อุ้ยเย็นลง ด้วยคำพูดของเพื่อนคนนึงที่คบกับอุ้ยมานาน คนที่มีเพื่อนเยอะมากๆ ในสายตาอุ้ย คนที่อุ้ยมองว่าเค้าเป็นผู้ใหญ่ คิดดี ทำดี หรือบางครั้งก็เด็กจนน่าเป็นห่วง คนที่อุ้ยคิดว่าเค้าเก่ง คนที่อุ้ยมีอะไรก็มักจะพูดให้เค้าฟัง และได้คำดีๆ มาเสมอ ครั้งนี้ก็เช่นกัน

อุ้ยส่งข้อความกลับไปฉบับนึง ส่งให้กับทุกคนในกลุ่มด้วย ร่วมทั้งคนที่ส่งมา.. เพื่อบอกว่าอุ้ยรู้แล้วว่าเป็นใคร แต่ไม่ได้ระบุชื่อลงไป.. ใครหลายคนอาจก็อาจจะคิดว่าเป็นเค้าได้ 

กุรู้แหละ ว่าเมิงเป็นใคร
 
ก่อนอื่นต้องขอโทษเจ้าของเมล์ก่อนนะคะ เข้าใจว่าเพื่อนอุ้ยคนนี้คงจะยืมเมล์มาใช้
 
หลังจากได้รับเมล์นี้บอกตามตรงว่าโกรธมาก โกรธจนตัวสั่น แต่แว๊บนึงก็รู้ว่าสำนวนแบบนี้อ่ะเป็นใคร
แต่ใจก็ห้ามไว้ว่า ขออย่าให้เป็นคนนี้ เพื่อนคนนึงในกลุ่มที่อุ้ยรักมาก ห่วงมาก
 
แล้วก็กลับไปคิดว่ามีงานไหนไหมที่อุ้ยไม่ได้ช่วยทำ ปรากฎว่ามีงานนึง SCM เมื่อครั้งที่ผ่านมา
ส่วนงานที่อุ้ยรับไปทำ แล้วทำไม่เสร็จ แล้วต้องมาให้เพื่อนๆ ช่วยทำ ก็คงเป็นงานเวปกระต่าย
ซึ่ง คนที่ส่งมาก็พูดถูกทุกประการ อุ้ยกินแรง..
 
และที่สำคัญงานนี้ อุ้ยก็ไม่ได้ช่วย แต่ที่ออกตัวมาว่าจะตัดชื่อ เพียงเพื่อต้องการไม่ให้ใครคนใดคนนึงทำ
อยากให้ช่วยกันทำ จะจบแล้ว.. เพราะเทอมที่ผ่านมา อย่างวิชา SCM ก็มีคนทำอยู่ไม่กี่คน และก็มีบางคน
ไม่มาทำ ไม่ถามถึงเลยก็มี
 
แต่ถ้าคิดว่าการที่อุ้ยออกมาเรียกร้องสิทธิแทนเพื่อนๆ ทุกคนในกลุ่ม เป็นการทำให้เพื่อนที่อุ้ยรักคนนี้
คิดว่าอุ้ยทำเหมือนทำงานหนักที่สุดในกลุ่ม อุ้ยก็ต้องขอโทษด้วย
 
ด้วยความที่เป็นคนแบบนี้ คิดอะไรก็พูดออกมาเลย ซึ่งบางครั้งก็ดี บางครั้งก็ไม่ดี
อุ้ยขอโทษแล้วกันนะ.. และบอกตรงๆ อุ้ยเสียใจ ที่เพื่อนของอุ้ยคนนึง ทำกับอุ้ยแบบนี้

สำนวนการเขียนไม่ค่อยแตกต่าง หลังจากนั้นก็มีเพื่อนคนนึงโทรหาอุ้ย ว่าอุ้ยว่าอุ้ยหมายถึงเค้า เพื่อนที่ทำงานที่เดียวกับอุ้ย เรียนกับอุ้ย ก็บอกว่า เค้าก็คิดว่าเป็นเค้าได้.. ทำให้อุ้ยกลับมาอ่านข้อความตัวเองอีกที หรืออีกหลายที อืมๆ มันเป็นข้อความหว่าน จะไปตกที่ใครก็ได้

แต่ Mail ฉบับนี้ทำให้เพื่อนคนนึงในกลุ่มโกรธเป็นไฟ โวยวาย โทรหาคนอื่นๆ และขอออกจากกลุ่ม เพื่อนคนอื่นว่าอุ้ย หาว่าอุ้ยทำให้เค้าออกจากกลุ่ม ทำให้กลุ่มเราทะเลาะกัน และคำพูดนึงจากเพื่อนคนนึงในกลุ่มบอกว่า "ถ้าเมล์ฉบับนี้ เป็นคนอื่นที่ต้องการทำให้กลุ่มเรามีปัญหากัน และถ้าอุ้ยไม่ทำอะไรให้ชัดเจน ก็เท่ากับว่าเค้าได้ทำสำเร็จแล้ว"

อุ้ยเลยส่งอีเมล์อีกฉบับออกไป เพื่อบอกว่าไม่ใช่ใครในกลุ่มทั้งนั้น อุ้ยเข้าใจผิดเอง เข้าใจผิดไปเองทั้งหมด และขอโทษที่ทำให้มีปัญหา..

เชื่อไหมว่าตอนนี้ผ่านมาสองวันแล้ว.. อุ้ยยังเสียใจกับเหตุการณ์นี้อยู่เลย บางคนบอกว่าไม่ต้องคิดอะไรมาก ไม่เกิดกับใครไม่รู้หรอก มันก็คล้ายๆ คนอกหัก แต่อาจจะเจ็บน้อยกว่า แต่มันรู้สึกอยู่ลึกๆ ว่าโดนเกลียด กลับมามองตัวเองว่าเราเคยทำอะไรไว้บ้าง เลวร้าย รุนแรงขนาดนั้นเหรอ แล้วสิ่งที่เราเคยทำดีๆ ไว้ล่ะ พอมีบ้างไหม..

สิ่งที่ได้จากเหตุการณ์นี้ ทำให้อุ้ยเริ่มกลับมามองตัวเองมากขึ้น ทำให้อุ้ยรู้ว่าอุ้ยควรจะต้องทำตัวยังไง ปรับตัวยังไง พูดแบบไหน เพื่อให้สามารถอยู่ในสังคมได้ต่อไป แม้ว่ามันจะไม่ใช่ตัวเราเองก็ตาม แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำได้ดีแค่ไหน มีคนรักก็มีคนเกลียด..

อุ้ยจริงใจ กับคนที่เป็นเพื่อนทุกคน อุ้ยดีใจทุกครั้งที่เพื่อนชวนอุ้ยไปไหนมาไหน และอุ้ยอยากไปด้วยตลอด แต่สิ่งที่ได้กลับมา บางครั้งมันก็เกินคาด เหมือนอย่างครั้งนี้..

เสียเพื่อนไปคนนึง เพราะอีเมล์หนึ่งฉบับ กับคำพูดที่ไม่พูดก็ไม่มีใครว่า..

อุทาหรณ์สอนใจ.. ไม่มีอะไรไม่ต้อง comment ก็ได้ อ่านเฉยๆ แล้วไว้อาลัยก็พอ.. อุ้ยแค่อยากให้โลกรับรู้ว่าอุ้ยอึดอัด เมื่ออุ้ยได้ระบายออกที่นี้แล้ว อุ้ยจะจบมันที่นี้ แล้วจะไม่คิดมันอีก อุ้ยจะดำเนินชีวิตต่อไปในแบบของอุ้ย อุ้ยยังเชื่ออยู่ว่า สิ่งที่อุ้ยปฎิบัติกับคนที่เป็นเพื่อนมันไม่ได้เลวร้าย อุ้ยไม่ใช่นักฟังที่ดี แต่บางครั้งอุ้ยก็ทำให้เพื่อนหัวเราะได้ อุ้ยมีความสุขนะ..