เหตุการณ์นึงที่ผ่านมาหลายเดือนแล้ว.. แต่อุ้ยไม่เคยลืมเลย.. และคิดว่าคงยากที่จะลืม.. หลายๆ อย่างมันเหมือนเป็นเหตุจูงใจให้เป็นแบบนี้.. อุ้ยก็ไม่รู้ว่าอุ้ยคิดมากไปเองหรือป่าว.. แต่ถ้าฟังเรื่องที่อุ้ยจะเล่าต่อไปนี้แล้วก็ช่วยอุ้ยวิเคราะห์ด้วยนะคะ

 

 

ปกติแล้ว.. เวลาอุ้ยกลับบ้าน อุ้ยจะนั่งรถเมล์มาลงปากซอยบ้าน (เวลาอุ้ยไปทำงานอุ้ยจะไม่ใช้รถ.. เพราะว่าที่จอดรถแพง.. แล้วก็ไม่สะดวกสำหรับตัวอุ้ยเอง.. อีกอย่างแม่จำเป็นต้องใช้) แล้วก็โทรให้ที่บ้านมารับ (เพราะว่าแม่อุ้ยไม่ชอบให้อุ้ยซ้อนวินมอร์ไซค์มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว) อุ้ยก็จะเดินมารอคนที่บ้านมารับ โดยเดินเข้ามาในซอยหน่อยนึง แล้วก็จะยืนรออยู่ใต้เสาไฟฟ้า เพราะตรงนั้นมันจะสว่างที่สุด..

 

ปกติแล้วอุ้ยจะไม่ได้มีโอกาสได้ไปยืนตรงใต้เสาไฟฟ้าหรอก.. เพราะว่าอุ้ยจะโทรบอกคนที่บ้านก่อนจะถึงปากซอย.. เวลาอุ้ยมาถึงปากซอยแล้วที่บ้านมารับก็จะมาพอดีกัน.. ไม่ทันได้ไปยืน หรืออาจจะแค่เกือบๆ ได้ยืนเท่านั้นเอง..

 

 

วันนั้นรู้สึกอุ้ยจะไปซื้อของที่เซ็นทรัล พระราม 2 ก่อนข้ามถนนมาอีกฝั่งก็โทรให้ป๊ามารับ แล้วก็ได้ไปยืนตรงเสาไฟฟ้า.. แต่ครั้งนี้ยืนรอนานกว่าปกติเพราะไม่รู้ป๊าทำไรอยู่.. ยืนอยู่ได้ประมาณนึงก็รู้สึกเหมือนมีอะไรดำๆ ตกลงจากข้างบนหัว มาลงตรงหน้าพอดี.. สิ่งแรกที่คิดเลยคือ "แมลงสาปบิน" เตรียมจะกรี๊ดอยู่แล้วเชียว.. แต่สิ่งที่ลอยลงมาจากบนฟ้ากระทบลงพื้นมันดัง "อึก" ก็เลยเหลือบไปมอง จนนั่งยองๆ มองดู (สายตาสั้นนั่นเอง)

 

ก็เลยได้เห็นว่าสิ่งที่ตกลงมาเป็น "นก" ตัวเล็กๆ เล็กมาจริงๆ ประมาณครึ่งฝ่ามือได้.. ทีแรกอุ้ยไม่กล้าจับเลยนะ.. ไม่กล้าจริงๆ เกิดมาเลี้ยงสัตว์ตั้งหลายอย่าง แต่นกไม่เคยเลี้ยงแล้วก็ไม่กล้าจับ.. แต่ที่ครั้งนี้ตัดสินใจจับก็เพราะอยากรู้ว่าเค้าเจ็บหรือป่าว.. และที่อุ้ยมั่นใจว่าเค้ายังไม่ตายเพราะเค้าขยับได้.. แต่เสียงที่กระทบลงบนพื้นดังมากๆ อุ้ยจับขึ้นมาเค้าก็สะบัดปีกนิดหน่อย แต่ไม่ดิ้นไรมาก..

 

 

พออุ้มเค้าขึ้นมาเสร็จอุ้ยก็มองไปข้างบนตรงที่คิดว่าเค้าจะตกลงมา.. ปรากฎว่าเห็นรังนก ห้อยโตงเตงเลย ก็เลยไม่รู้จะทำไง.. แต่ยังไม่ทันจะได้คิดอะไรต่อ ตาก็เหลือบไปเห็นว่ามีนกอีกตัวลักษณะเดียวกันนอนอยู่พื้น แต่น่าจะโดนรถทับไปเรียบร้อยแล้ว.. และป๊าอุ้ยก็มาพอดี ก็เลยถามป๊าว่าจะเอาไง ป๊าแนะนำว่า "ให้วางเอาไว้ เด่วแม่มันก็คงมา" แต่ใจอุ้ยไม่คิดอย่างนั้น ประกอบกับอีกแป๊บนึงพี่ชายกับพี่สะใภ้อุ้ยก็เดินเข้ามาในซอยพอดี..

 

แล้วพี่ชายกับพี่สะใภ้ก็แนะนำให้เอากลับบ้านดีกว่า ขืนวางทิ้งไว้ก็อาจโดนรถทับ ไม่ก็โดนหมาแมวที่นี้กัดตายแน่ๆ อุ้ยก็เลยตัดสินใจเอากลับบ้าน พี่ชายกับพี่สะใภ้ก็หาน้ำกับเม็ดข้าวมาให้มันกิน และก็ขี้เรื่อยมาลองกล่องเล็กๆ ให้มันอยู่.. ทุกอย่างโอเค บอกแม่ แม่ก็บอกว่าจะช่วยดูให้ แต่ต้องไปถามมาว่ามันกินไร.. เอาไว้มันแข็งแรงค่อยปล่อยไป.. ทุกอย่างดูเหมือนจะดีแต่ไม่เป็นอย่างนั้น..

 

ย้อนไปก่อนหน้านี้ประมาณเดือนนึง.. ที่บ้านอุ้ยอยู่ๆ ก็มีแมวตัวนึงเข้ามานอนในบ้าน.. นอนอยู่ตรงใกล้ๆ กับชั้นวางรองเท้าหน้าบ้าน หลายวันเข้าแม่อุ้ยเลยเอาอาหารแมว ที่พี่ชายอุ้ยซื้อไว้ให้เม่นเค้ากิน เอามาให้แมวตัวนั้นกิน มันก็กินใหญ่เลย ที่นี้มันก็เลยกลายเป็นแมวบ้านอุ้ยไปโดยปริยาย.. แต่หลังจากนั้นอีกไม่นานประมาณเกือบๆ เดือนได้แมวตัวนี้ก็คลอดลูก คลอดออกมาสามตัว แต่ตายไปตัวนึง.. แต่สามแม่ลูกก็ไม่ไป อยู่ที่บ้านอุ้ยตลอดเลย แต่เค้าก็ย้ายที่นอนตัวเองตลอด จากมุมนี้ไปมุมนั้น มุมนั้นมามุมนี้

 

 

เพียงเพราะหนีแม่อุ้ย แม่อุ้ยเป็นคนที่ชอบอะไรเล็กๆ อะไรก็แล้วแต่ที่เล็กๆ เค้าชอบหมด กระต่ายอุ้ยตอนเอามาเลี้ยงใหม่ๆ นี้ไม่ยุ่งเลยนะ แต่พอมันคลอดลูกเท่านั้นแหละ แม่อุ้ยแอบมาอุ้มเล่นทุกวัน เม่นพี่ชายก็เหมือนกัน แม่เกลียดมากเพราะมันมีหนาม แต่พอมันคลอดลูกแม่ก็ให้พี่ชายอุ้มออกมาให้ดูบ่อยๆ หรือแม้กระทั่งลูกพี่สาว แม่ไปนอนบ้านพี่สาวเป็นเดือนๆ ตอนหลานเพิ่งคลอด แล้วไอ้แมวที่เพิ่งคลอดลูกเล็กๆ ออกมาสองตัวจะเหลือเหรอ แม่อุ้ยอุ้มออกมาเล่นบ่อยๆ ที่นี้ก็เลยทำให้แม่แมวไม่ชอบมั้ง

 

วันดีคืนดีมันเลยคาบลูกมันสองตัวมานอนอยู่หลังชั้นวางหนังสือห้องอุ้ย..

 

แน่นอนที่สุดหมา แมวไม่ถูกกัด แมว กับ นกก็คงไม่ถูกกันอีกเช่นกัน.. แต่ทำไงได้.. อุ้ยสงสารมันเกินกว่าจะทิ้งมันไว้ตรงนั้น.. ตั้งแต่เอานกมาเลี้ยงไว้ อุ้ยก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรสักเท่าไร เพราะพี่ชายกับพี่สะใภ้เค้าดูแลอยู่ ที่อุ้ยไม่สนใจเพราะอุ้ยไม่รู้ทำไง มันเล็กเกินกว่าที่อุ้ยจะกล้าทำไรมันอ่ะ อุ้ยก็กลัวทำมันเจ็บด้วยอ่ะ สิ่งหนึ่งบอกได้คือมันไม่ใช่นกกระจาย นกกระจิ๊บนะ เป็นนกอะไรไม่รู้ รู้แต่ว่าสวยมากๆ อุ้ยก็เลยกะว่าจะถ่ายรูปไปให้คนในบอร์ดนกช่วยดูให้หน่อย เผื่อเค้าจะให้คำแนะนำได้ว่ามันต้องกินอะไร..

 

เย็นวันนั้นอุ้ยกลับมาบ้านก็เลยเอากล่องนกขึ้นมาบนห้อง แล้วก็จัดการถ่ายรูปเอาไว้ ในใจก็กะว่าเด่วจะเอาลงไปวางไว้บนโต๊ะทำงานแม่เหมือนเดิม.. แต่ก่อนอุ้ยไปนอน อุ้ยก็เห็นมันนอนในกล่องหลับปุ๋ยเลย อุ้ยก็ไม่กล้าจับกลัวว่านกจะตื่น ก็เลยวางมันไว้ที่พื้นห้องอุ้ย โดยลืมนึกไปว่าแมวก็อยู่ห้องอุ้ยเหมือนกัน.. อุ้ยไม่ได้นึกอะไรเลย จนเช้าตื่นมาอาบน้ำ ก็นึกนั่นนึกนี้ แล้วก็นึกถึงนก จังหวะนั้นก็นึกถึงแมวด้วย สิ่งที่ไม่อยากให้เกิด ก็เกิด สิ่งที่อุ้ยเห็นก็คือ..

 

กล่องนกและขนนกที่ร่วงอยู่เต็มไปหมด.. พร้อมกับแมวที่นั่งอยู่ตรงบริเวณนั้น.. มือไม้สั่นไปหมด และร้องไห้ออกมาแบบไม่รู้ตัว ปนกับความเจ็บใจเป็นที่สุด.. อุ้ยแท้ที่ช่วยมันเอาไว้ เอามันกลับมาและคิดว่ามันแข็งแรงมาแล้ววันนี้.. แต่ก็เป็นอุ้ยเองนี้แหละที่ทำให้มันต้องตาย.. อุ้ยเสียใจมาก มากจริงๆ แม่ พี่ชาย พี่สะใภ้ก็เสียใจ เพราะเค้าเชื่อว่ามันต้องรอดและแข็งแรง เพราะก่อนหน้านั้นวันนึงมันกินหนอนนกที่พี่ชายซื้อมาให้ด้วย..

 

รู้สึกผิดมากๆ ผิดมากๆ เหมือนกับตอนที่ขับรถถอยหลังไปเหยียบไก่ตาย.. เป็นไก่สีๆ ที่ไปซื้อกับพี่ชายมาจากจตุจักร แม่ชอบมันมากเพราะมันดุดี เวลามีหมาเดินผ่าน มันเอาปากจิกด้วย หรือถ้ามันโมโหมันจะเอาปากตอกพื้นกระเบื้องดังโปกๆ เลย แต่อุ้ยก็ขับรถถอยหลังทับมันตายโดยไม่รู้ตัวเลย.. เศร้ามากๆ

 

หลายๆ อย่างมันแปลกๆ ที่เกิดขึ้นกับบ้านอุ้ยไม่ใช่เพียงแค่เรื่องที่แมวมาอยู่ที่บ้าน มาคลอดลูก อุ้ยเจอนก เอานกมาอยู่ด้วย แต่มันก็ต้องตายเพราะอุ้ยเอง.. หลังจากนั้นไม่นาน อุ้ยได้มีโอกาสไปยืนรอป๊ามารับตรงหน้าปากซอยอีกครั้ง ที่นี้ป๊าก็มารับช้าเหมือนเดิม ยืนรออยู่แป๊บนึง อยู่ๆ ก็มีหมาสีขาวตัวนึง เข้าใจว่าน่าจะเป็นหมาของคนแถวนั้น ค่อยๆ เดินข้ามถนนหน้าปากซอยมายืนอยู่ตรงที่อุ้ยยืน สักพักก็มานั่งข้างๆ

 

นั่งข้างๆ เหมือนอุ้ยกับมันรู้จักกันมา มานั่งเป็นเพื่อนอุ้ย อุ้ยก็เลยนั่งยองๆ คุยกับมัน แล้วก็เลยถามมันว่ามารอเป็นเพื่อนเหรอ มันหันมามองหน้าอุ้ยด้วยนะ แต่ก็ยังนั่งอยู่อย่างนั้น สักพักป๊าอุ้ยก็มา อุ้ยก็เลยลุกขึ้นยืนแล้วบอกป๊าว่าอุ้ยมีเพื่อนแล้ว แป๊บเดียวเอง มันมารอเป็นเพื่อน ตอนอุ้ยยืน มันก็ยืนด้วยนะ แล้วป๊าก็เลยหันไปบอกมันว่า ไม่ต้องตามไปที่บ้านนะ ที่บ้านมีสัตว์เยอะแยะแล้ว 555+ พออุ้ยขึ้นรถมามันก็เดินกลับไป..

 

 

อุ้ยไม่รู้ว่านี้เป็นความบังเอิญ หรือมีใครกำหนดให้เป็นแบบนี้หรือป่าว.. อุ้ยมีโอกาสได้เจอสัตว์พวกนี้บ่อยมากๆ มันก็น่าคิดอยู่นะว่าทำไมนกถึงตกลงมาตอนที่อุ้ยอยู่ตรงนั้นพอดี แล้วทำไมอุ้ยต้องเป็นคนที่ทำให้นกตัวนั้นต้องตาย ทั้งๆ ที่มันอยู่มาได้ตั้งหลายวัน.. หลายๆ อย่างทำให้อุ้ยคิด สิ่งที่ยังเหลืออยู่คือรูปถ่ายของนกตัวนั้น ที่อุ้ยถ่ายเอาไว้ก่อนมันตายแค่คืนเดียว.. อยากบอกว่าบ้านอุ้ยเนี่ย รักสัตว์กันทุกคนเลย.. อุ้ยเลี้ยงกระต่ายสองตัว แกสบี้สองตัว พี่ชายอุ้ยเลี้ยงเม่นเป็นสิบ แม่อุ้ยเลี้ยงแมวสองตัว พี่สาวอุ้ยเลี้ยงหมาตัวนึง แมวตัวนึง (เอาจากที่บ้านอุ้ยไปเนี่ยแหละ) ปลาคราฟอีก 6-7 ตัว ป๊าอุ้ยเคยเลี้ยงหมา แต่มันตายไปแล้ว แก่ตาย จนแม่บอกว่าจะเก็บค่าเข้าบ้านแล้ว เพราะมันจะเหมือนสวนสัตว์ไปทุกวัน

 

วันนี้เพลงที่เลือกมาไม่ค่อยเข้ากับ Entry เท่าไร.. แต่เห็นว่าเพลงน่ารักดีชอบ

Comment

Comment:

Tweet

น่าสงสารมากๆเลยครับ เฮ้อ

#16 By I [is am are] ก๋อง on 2009-06-03 15:49

#15 By someone on 2009-05-20 08:13

open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile

#14 By subsub on 2009-05-17 09:53

สลดค่ะ ่คิดว่าเป็นห่วงโซ่อาหารก็แล้วกันค่ะ big smile

#13 By Contessa on 2009-05-12 22:47

โฮ้ววว


ทีแรกอ่านคิดว่าอุ้ยกะลังมีสัตว์เลี้ยงตัวใหม่

นกสวยด้วยอะ


น่าเสียดายจัง


ยังไงก็ทำบุญไปให้เค้าหน่อยนะ

#12 By ewweew (124.122.231.58) on 2009-05-12 20:05

ดีนะที่เคยเข้าไปแล้ว
รอบหน้าเสียค่าเข้าชมแน่ๆ!!

เพลงนี้ mv ก็เยี่ยมไปหามาดูซะ!!

#11 By subsub on 2009-05-06 22:30

คิดว่าเป็นกรรมก็แล้วกันค่ะ
อย่าเสียใจเลยครับ

เพื่อนผมเลี้ยงกระต่าย
กระต่ายหาย
จอนอนตาบอยู่ซอกเตียง
เนื่องจากนอนทับ

พี่ก็เคยลืม เอากรงลูกเต่าไปวาง จนโดนหมากิน

ใครๆก็พลาดกันได่้ อุ้ยไม่ได้ตั้งใจนี่

#8 By riddler on 2009-05-06 05:49

เฮ้อออ!ถ้าเอาแบบพระพุทธศาสนาก็กรรมของเค้าอ่ะนะ เค้าอาจเคยช่วยเหลืออุ้ย แต่ดั๊นมีกรรมเก่ากะแมวตัวนั้น ถ้าอุ้ยไม่เก็บเค้าเอาไว้แต่แรก เค้าอาจจะตายไปตั้งแต่ตอนนั้น ไม่ใช่ความผิดเราหรอก อย่าคิดมาก

แต่....บ้านเธอนี่มันสวนสัตว์แน่เลย บอกมาเขาไหน เค้ามีเขาดิน กะเขาเขียวแล้วquestion

#7 By A girl living on the island on 2009-05-06 01:24

ลูกนกน่ารักจังครับbig smile

#6 By Ratcicle on 2009-05-06 01:10

มันเป็นกรรมของนกนะอุ้ย

ถ้าตอนนั้นเราไม่ช่วยเค้าๆก็คงสิ้นอายุ

เราช่วยเ้ค้าก็เหมือนยืดอายุขัย

แต่สุดท้ายยังไงก็ต้องตายไม่ว่าทางใดทางหนึ่ง

เพียงแต่ทางที่เราเห็นมันอาจจะเป็นเพราะเรา

เราไม่ได้ตั้งใจอยากให้เกิด เราบริสุทธิ์ใจ

แต่อย่างไรก็ดีอย่าลืมไหว้พระสวดมนต์แผ่เมตตาด้วย

#5 By Maxtrix™ on 2009-05-06 00:17

คุณพี่คิดว่าถึงคราวมันต้องไปเถอะคัฟ

แต่ก็แอบสงสารมันนะค๊าฟ

แต่คุณพี่คิดดีแล้วแหละที่พามันมาเลี้ยงที่บ้านอ่าคัฟ

อย่าคิดมากไปใยคัฟ


#4 By iTualek on 2009-05-05 22:04


บางทีเราก็พยายามแล้ว
ถ้าเชื่อว่าทำเท่าที่จะทำได้แล้ว
ก็ไม่ต้องเสียใจหรอกครับ

ซักวัน เค้าอาจจะกลับมาหาเราในรูปแบบอื่นก็ได้

#3 By Nerd de Scriptorus on 2009-05-05 21:45

แปลกดีเนอะ เหมือนมีอะไรบางอย่างให้เรามาผูกพันกับเจ้าพวกนี้ตลอดเวลา แต่มันก็ทำให้ชีวิตไม่เรื่อยเปื่อยดีนะ

อย่างน้อยอยู่กับสัตว์ก็ไม่น่าเหนื่อยใจเท่าอยู่กับคน

ปล. ขี้เลื่อย สะกดแบบนี้นะคะ
ตะกี้อ่านตั้งนานกว่าจะเข้าใจ นึกไปถึงว่านกมันคงปล่อยของมาเรื่อยๆ 555555

#2 By pinpin on 2009-05-05 21:40

อย่าเสียใจไปเลยค่ะคุณอุ้ยมันอยู่ที่เจตนาดีแต่แรกต่างหาก ส่วนเรื่องสิ่งแวดล้อมสารพัดสัตว์มันเกินที่เราจะไปป้องกันได้ สู้สู้ค่ะ

#1 By Meowzilla Zilla on 2009-05-05 21:33