เข้ากันไม่ได้..

posted on 02 May 2009 23:45 by ouilek
Two Different
 

 

คนแต่ละคนที่เกิดต่างที่ ต่างเวลา ต่างโอกาส ต่างฐานะ.. ทำให้อะไรๆ มันต่างกันไปซะหมด บางคนเกิดมาหล่อสวย จิตใจดี แต่กลับไม่มีแม้แต่โอกาสทางสังคม หรืออาจจะไม่มีทรัพย์สิน ไม่มีกินเหมือนคนอื่นๆ เค้า ซึ่งผิดกับบางคนอาจจะเพรียบพร้อมไปซะทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นชื่อเสียง เงินทอง หน้าตา ทุกอย่างดูจะอำนวยให้มีความสุข เสพบนกองเงินกองทองที่พ่อแม่ได้หามากองไว้ให้อย่างเกินจะพอในแต่ละวัน..

 

ถามว่า.. เมื่อคนๆ นึงที่ต้องหาเช้ากินค่ำ ปากกัดตีนถีบ ทำงานงกๆ ได้มารู้จักกับคนๆ นึงที่ร่ำรวยชื่อเสียง เงินทอง ลาภยศ ถามจริงๆ ว่า.. ไอ้คนที่หาเช้ากินค่ำนั้นมีความคิดยังไงในตอนนั้น.. เมื่อมองไปยังอีกคนที่มีเพรียบพร้อมทุกอย่าง ในหนังสือ ในละคร ในความเป็นนางเอก พระเอก หรือแม้แต่คำสั่งสอนของใครก็ตาม ก็อาจจะได้คำตอบว่า "เราควรอยู่อย่างพอเพียง" หรือ "เราจงพอใจในสิ่งที่ตนเองมีอยู่" หรือ "อย่าไปอยากมีอยากได้เหมือนคนอื่นเค้า" สารพัดสารพันที่จะสรรหามาสอน

 

ถามลึกเข้าไปในจิตใจมนุษย์ปุถุชนทุกคน.. สิบหนึ่งเลยแม่งต้องบอกกับตัวเองว่า "วันนึงกุจะต้องเป็นอย่างเค้าให้ได้" คนที่มีการศึกษาดีหน่อย ก็อาจจะบอกตัวเองว่าเด่วจะเรียนให้สูงๆ ตั้งใจทำงาน วันนึงก็ต้องเป็นอย่างเค้าได้ แม้ว่าพ่อแม่ไม่ได้หามากองไว้ให้ หรือกับบางคนอาจจะบอกตัวเองว่า.. ไม่ว่าจะได้มาด้วยวิธีใด แต่เราต้องเป็นแบบเค้าให้ได้ ต้องมีเหมือนเค้าให้ได้ แม้ว่าทางที่จะได้มา อาจจะไม่ใช่ทางที่ถูกต้อง ไม่ใช่ทางที่สังคมยอมรับ..

 

ถามว่าเราเดินสวนกันกับคนๆ นึง.. หน้าตาก็ดี แต่งตัวก็ดี ดูดีทีเดียว.. จะรู้ไหมว่าจริงๆ แล้วบ้านเค้าเป็นบ้านไม้หลังโทรมๆ อยู่ในสลัม หรือกับบางคนแต่งตัวเซอร์ๆ ปอนด์ๆ ใครจะรู้ว่าจริงๆ แล้วมันเป็นลูกเศรษฐีเจ้าของห้างดัง แต่สิ่งหนึ่งที่เราเห็นได้ชัดเจนเลยคือบุคลิกภาพ.. การเดินสวนกันกับคนๆ นึง สิ่งที่เรามองเห็นได้คือสิ่งภายนอก ตั้งแต่เสื้อผ้าหน้าผม.. คนเราสร้างบุคลิกภาพที่ดีได้ ก็เรื่องพวกนี้

 

ถามว่าจำเป็นไหม.. บางคนอาจตอบว่าจำเป็น เพราะชั้นมีสังคม ชั้นมีคนรู้จัก หน้าที่การงานของชั้น ชั้นจำเป็น อย่างน้อยๆ มันก็ส่งเสริมให้คนที่บริษัท หรือลูกค้าที่มาติดต่องาน แม้กระทั่งผู้ที่พบเห็น มองภาพลักษณ์ของบริษัทไปในทางที่ดี แต่บางคนอาจจะบอกว่าไม่จำเป็น.. ทำงานใช้สมองไม่ได้ใช้เสื้อผ้า.. แต่งตัวไรไปก็ได้ กุเอาสมองทำงาน กุไม่ได้ถอดกางเกงมากดแป้นคีย์บอร์ดสักหน่อย ทำไมกุต้องแต่งตัวดีๆ ด้วย..

 

 

 

ถามหน่อย.. เวลาคุณทำงานได้เงินเดือน คุณดีใจไหม ที่สิ้นเดือนก็มีเงินก้อนโตโอนเข้ามาในบัญชี ถามว่าคุณทำงานมาเหนื่อยแทบตายกลับบ้าน 2-3 ทุ่มมาตลอด สิ้นเดือนคุณอยากให้อะไรกับตัวเอง ข้าวสักมื้อที่กินเข้าไป ถามว่าสิ้นเดือนอยากกินที่มันดีกว่าเดิมสักหน่อยไหม เสื้อผ้าหน้าผมที่ธรรมดาๆ ที่เคยใช้อยู่ พอสิ้นเดือนอยากได้มันใหม่ไหม กระเป๋าที่ถือแม่งมาเป็นปี อยากเปลี่ยนมันบ้างไหม.. ถึงแม้จะรู้อยู่เต็มอกว่า เงินที่ได้มามันต้องมีไว้เพื่อจ่ายไป.. ไม่ว่าจะเป็นภาระที่ต้องรับผิดชอบทางบ้าน ที่ไม่สามารถปฎิเสธได้ เพราะถ้าไม่มีไม่ได้ มีใครเคยเป็นไหม ที่ต้องรับผิดชอบทางบ้านในขณะที่ตัวเองก็ต้องรับผิดชอบตัวเองเช่นกัน อุ้ยเชื่อว่ามี..

 

แต่ถามหน่อยว่าในขณะที่ทุกเดือนๆ คุณเอาเงินเดือนจ่ายให้ที่บ้าน จ่ายหนี้สิน ลึกๆ แล้วคุณเองก็ยังอยากได้ของขวัญเล็กๆ ให้กับตัวเองอยู่ดี แม้ว่ามันจะเป็นการเจียดเงินที่จะต้องไปจ่ายหนี้สินมาซื้อก็ตาม.. จะมีสักครั้งไหมที่คุณต้องทำแบบนี้.. จะมีสักครั้งไหมที่สิ่งที่คุณทำทุกอย่าง คุณรู้ดีว่าจะเกิดอะไรๆ ตามมา.. แต่คุณก็ยังทำ.. มีไหมที่คุณทำไปทั้งๆ ที่รู้อยู่เต็มอก และมันเป็นสิ่งที่คุณเองก็พยายามจะแก้ไขอยู่ตลอดเวลา.. และในบางครั้งมันอาจจะเป็นสิ่งที่คุณไม่อยากให้มันเป็น.. ทั้งๆ ที่คุณเลือกได้ แต่คุณก็ทำ

 

ที่พิมพ์มายืดยาว เยิ่นเหย่อ หาที่จบไม่ได้ทั้งหมดนี้.. อุ้ยไม่ได้ต้องการให้ใครมาเข้าใจในสิ่งที่อุ้ยเป็น ในสิ่งที่อุ้ยทำ.. อุ้ยไม่ต้องการเอาปัญหาของอุ้ยไปวางไว้ให้กับคนที่อุ้ยรักมากที่สุด.. และอุ้ยต้องรับผิดชอบเค้า แม้ว่าอุ้ยจะยังไม่พร้อมก็ตาม.. อุ้ยก็คนๆ นึงนะ อุ้ยอยากได้อยากมีเหมือนคนอื่นเค้า แม้กระทั่งในเวลาที่อุ้ยไม่พร้อม ถามว่าผิดไหมที่อุ้ยคิดแค่สั้นๆ เพื่อให้ได้มาในสิ่งที่อุ้ยต้องการ..

 

อุ้ยก็เหนื่อยมามากกับการต้องทำงานมาตลอด 7 ปีในขณะที่เพื่อนในวัยเดียวกัน อาจจะทำงานเพียงแค่ ไม่รู้จะทำอะไร.. อุ้ยต้องทำงานหาเงินให้ได้เยอะเพื่อมารับผิดชอบอะไรหลายๆ อย่าง ในขณะที่บางคนเอารายได้ที่ได้มา เพียงเพื่อดูแลตัวเองเท่านั้น.. ถามว่าอุ้ยกับเพื่อนต่างกันตรงไหน จริงๆ แล้วไม่ต่าง อุ้ยเองก็อยากเอารายได้มาดูแลตัวเองเหมือนกัน.. แต่ก็ต้องเอาไปรับผิดชอบอะไรหลายๆ อย่างที่ต้องรับผิดชอบ..

 

 

เพื่อนซื้อครีมกระปุกละพันกว่ามาใช้.. ถามว่าอุ้ยใช้ขวดละสองร้อยได้ไหม อุ้ยใช้ได้แต่อุ้ยไม่ใช้ ถามว่าอุ้ยทัดเทียมคนอื่นเหรอ ป่าวเลย.. เพราะทุกครั้งที่อุ้ยจะซื้อของ แม้กระทั่งครีมก็ตาม อุ้ยก็เลือกที่สรรพคุณมันดีกับหน้านะ มันดีกับตัว แต่ถ้าให้อุ้ยใช้ขวดละสองร้อยก็ใช้ได้ แต่ใช้แล้วมันไม่ดีขึ้น ไม่เห็นผล อุ้ยจะเอามันใส่หน้าอุ้ยทำไม.. อุ้ยไม่ได้อยู่บ้านเฉยๆ นิ ถึงไม่ต้องดูแลตัวเอง ไม่ต้องใช้ครีม ไม่ต้องแต่งหน้า ไม่ต้องแต่งตัว ไม่ต้องซื้อรองเท้า กระเป๋า

 

ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงวันนี้ ตั้งแต่เมื่อห้าทุ่มที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้เที่ยงคืนกว่าแล้ว.. อุ้ยคิดว่า.. ในเมื่ออุ้ยเองยังต้องรับผิดชอบอะไรๆ อีกหลายอย่าง และยังเอาตัวเองไม่รอด นอกจากนั้นแล้วอุ้ยยังทำให้เค้าเดือดร้อน ให้เค้าต้องมากังวลเรื่องอุ้ย ต้องมาคอยพูดในสิ่งที่อุ้ยรู้อยู่แล้ว มาคอยพูดในสิ่งที่เข้าใจว่าใช่ มาคอยบอก คอยเตือนในสิ่งที่ถูกต้อง.. แต่มันไม่ใช่ชีวิตอุ้ย.. อย่างที่บอกว่าชีวิตคนเรามันต่างกัน เราอาจสงสัยว่าทำไมคนๆ นี้ต้องทำแบบนี้ เราอาจมองว่ามันไม่ดี มันไม่ใช่ แต่เราตัดสินเค้าได้ไหมว่าเค้าทำผิด.. บางทีเค้าอาจมีเหตุผลที่มากกว่านั้นก็ได้ เราอาจจะเข้าใจเค้า แต่เราแน่ใจได้ไงว่าเราเข้าใจเค้าทั้งหมด.. เราอาจจะรู้จักใครคนนึงดี แต่แน่ใจเหรอว่าดีพอ..

 

จากนาทีเป็นต้นไป.. อุ้ยได้ตัดสินใจแล้วว่า.. อุ้ยจะอยู่ตรงนี้เพื่อดูแลตัวเอง ดูแลครอบครัวอุ้ยให้ดีพอ อุ้ยจะทำในสิ่งที่อุ้ยคิดว่าดีและมันเป็นเหตุผลของอุ้ย ซึ่งอุ้ยไม่จำเป็นต้องบอกใคร.. อุ้ยจะเป็นในสิ่งที่อุ้ยเลือกที่จะเป็น เพราะนี้มันชีวิตอุ้ย.. อุ้ยจะไม่ให้ใครที่ไม่เข้าใจ ไม่ได้มาเป็นอุ้ยมาบ่งการหรือบอกว่าต้องเป็นอย่างนั้น อย่างนี้ ทั้งๆ ที่เค้าไม่เคยเข้าใจเลยว่าอุ้ยเป็นยังไง..

 

เราอาจจะห่างกัน ห่างกันมากขึ้น.. เพื่อให้เราได้เห็นว่าจริงๆ แล้วตัวเราเองไม่ได้ดีเพียงพอต่อกันและกัน.. วันนึงเมื่อเราได้รู้อะไรมากขึ้น วันเวลาหมุนไปมากขึ้น เราอาจจะมองอะไรที่กว้างขึ้นกว่าวันนี้.. ช่วงเวลาที่ห่างกันหลังจากนี้จะทำให้เราได้มองอะไรชัดเจนมากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ก็ได้.. ไม่อยากบอกว่าเราจะจบกัน แต่ปัญหาที่เป็นมายืดเยื้อจริงๆ แล้วมันก็เกิดจากเราสองคนที่ใกล้กันมากจนเกินไป.. เราคงต้องห่างกันจริงๆ สักที

 

 

"เธอเดินอยู่บนทางแห่งความจริง แต่ว่าฉันเดินจากทุกสิ่งสู่ความฝันที่มันสวยงาม"

Comment

Comment:

Tweet

ไม่พ้น3วัน

#11 By subsub on 2009-05-06 22:34

เขียนซะยาว ....

สรุปว่างอนกันอีกและ ....sad smile

ขี้ใจน้อยนะนี่ อุ อุ surprised smile

เดี๋ยวเอนทรีหน้าก็ดีกัน ..ฟันเฟิร์ม อิ อิ

#10 By นาย Jack (58.9.11.134) on 2009-05-05 00:28

อืม
เกิดอะไรขึ้นอีกแล้วนี่


รู้สึกอุ้ยเหนื่อยมาก...
ฟังแล้วรู้สึกเหนื่อยไปด้วยเลย
ชีวิตทำงานต้องรับผิดชอบมากเลยทีเดียว
angry smile


ขอเป็นกะลังใจให้นะ
ขอให้ผ่านไปด้วยดี
และขอให้ความรักที่เคยมีกลับมาเหมือนเดิม

#9 By ewweew (124.122.6.2) on 2009-05-04 21:01

อืออ เห็นด้วยตรงที่มีคนบอกว่า ทำงั้นทำงี้สิ แล้วมันจะใช่ แต่มันไม่ใช่เรา คำแนะนำนึงก็ใช้ได้กับคนๆนึง แต่ไม่ได้หมายความว่าจะใช้ได้กับทุกคนเสมอไป

ถ้าไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นกับตัวเอง ก็คงจะไม่เข้าใจคนที่กำลังเป็นอยู่ เห็นด้วยเลยๆๆ

ปล ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่า

ขอเป็นกำลังใจให้คุณพี่เช่นกันๆๆconfused smile

#8 By Babygirl... on 2009-05-04 13:09

เค้าพูดเพราะหวังดีกับเราแหละครับ
คิดให้ดีนะครับ เมื่อตัดสินใจแล้วมันแก้ไขได้ยากbig smile

แต่ทั้งหมดก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคุณอุ้ยนะbig smile
เราก็คล้ายอุ้ย นะค่ะ ทำงานเพื่อที่จะรับผิดชอบตัวเองและครอบครัว ทุกสิ้นเดือนก็หวังเพียงจะไม่ให้หนี้สินเพิ่มขึ้นก็เท่านั้นเอง อยากให้มีเงินเหลือเก็บในบัญชีบ้าง

เรื่องของถูกของแพงนั้นแล้วแต่คนค่ะ เราซื้อกางเกงตัวเดียวเท่ากับเพื่อนซื้อ3 ตัว แต่ตัวเดียวที่เราใส่อาจจะนานกว่า3ตัวที่เพื่อนใส่ เพื่อนก็ต้องซื้อใหม่ เค้าก็อาจต้องจ่ายมากกว่าเราอยู่ดี

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นที่ให้เรานะค่ะconfused smile
ทำในสิ่งที่รัก ที่ชอบคัฟ

อิอิ

#5 By iTualek on 2009-05-03 22:34

โอ้วว หนูก็เป็นบ่อยน่ะ

Life style มันต่างกัน

มันช่วยไม่ได้ที่จะทำให้คนสองคนทะเลาะกัน

หนูก็เป็น กับเพื่อนน่ะนะ

เพราะการใช้่ชีวิตมันต่างกัน

ความคิดเห็นก็ต่างกัน

มันเลยไม่เข้าใจจุดทีี่เราเป็น

แล้วในทางกลับกัน เราก็ไม่เข้าใจ

จุดที่มันเป็นเช่นกัน sad smile

เข้าใจเลยน่ะ เพราะว่าเจอมากับตัวเหมือนกัน sad smile

ปล.ที่หนูเขียน ไม่ใช่เพลง แต่เป็นประสบการณ์ที่เพิ่งเจอ

อยากอาร์ตเลยเขียนเป็นอิ้งค์ทั้งๆที่ไม่เก่ง แต่ยังอยากเขียน ฮ่าๆ

#4 By ~*:B.u.a.B.L.i.E:*~ on 2009-05-03 20:56

เจอปัญหา คล้ายๆ กัน

#3 By riddler on 2009-05-03 16:50

เลือกทำในสิ่งที่ทำแล้วสบายใจbig smile

#2 By Meowzilla Zilla on 2009-05-03 09:35

อ่านไปเห็นภาพตามเลยนะเนี่ย
ก็ดีนะที่อุ้ยคิดต่างจาก "ผู้หญิงส่วนมาก" ในปัจจุบัน
เวลาที่เราทำงานแล้วมีภาระที่ต้องรับผิดชอบเบื้่องหลัง
มันเป็นอะไรที่ยากมากทีเดียวในการจัดการสิ่งต่างๆเหล่านั้น
บางครั้งก็เคยคิดเหมือนกันทำไมเราต้องทำงานนี้ไป
รับเงินเดืิอนแค่นี้ในขณะที่คนอื่นๆ ทำงานได้เงินเยอะกว่า
ก็ได้แต่คิดแต่ชีวิตมันก็เลือกเกิดไม่ได้นี่เนอะ
ว่าแล้วก็อยากหาของขวัญให้ตัวเองบ้างจัง
แต่ก็เหมือนหาหนี้เพิ่มให้ตัวเองอีก เฮ้อ เหนื่อยใจ
อัพซะดึกเลยนะ ฝันดีจ้า

ปล.อ่านตอนเช้า อรุณสวัสดิ์จ้า

question

#1 By Maxtrix™ on 2009-05-03 04:19