:: Welcome to Evil-minded Angel Blog ::

ช่วงนี้เริ่มเข้าใจสัจธรรมอะไรมากขึ้น.. และรู้ถึงเรื่องที่เค้าพูดๆ กันว่า "ชีวิตมีขึ้นมีลง" มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ นะ.. ดูอย่างผู้ชายคนนึงสิ เดี๋ยวนี้ต้องไปตั้งรกรากถิ่นฐานต่างบ้านต่างเมือง กลับมาบ้านเกิดตัวเองไม่ได้.. ชีิวิตต้องผูกติดอยู่กับการหนีและหนี.. เอาน่าไม่พูดถึงเค้าดีกว่า.. คนเราก็เจอะเจอปัญหาแตกต่างกันไป และก็ต้องหาทางแก้ไขและผ่านมันไปให้ได้.. วกเข้าเรื่องตัวเอง

ที่บอกว่าชีวิตมีขึ้นมีลง ก็อย่างอุ้ยไง.. เมื่อก่อนไปทำงานด้วยความชิล.. ดูเดี๋ยวนี้สิต้อง Active มากขึ้น.. ต้องแสดงศักยาภาพมากขึ้น ต้องตื่นเช้ามากขึ้น ทั้งๆ ที่นอนดึกมากๆ เลย ต้องดื่มกาแฟมากขึ้น เพื่อให้ร่างกายมันทนทานต่อสภาพอากาศที่มันช่างน่าง่วงนอนมากมาย.. สรุปคือตอนนี้อุ้ยเหนื่อยมากขึ้น.. 

ถามว่างานมันเหนื่อยมากขนาดนั้นเลยเหรอ.. ไม่เลยนะอุ้ยว่า.. คืองานมันก็มีท้าทายบ้าง น่าเบื่อบ้าง แต่อุ้ยเชื่อว่าอุ้ยผ่านมันไปได้แน่นอน แต่ไอ้ที่ทุกวันที่มันทำให้เหนื่อยเนี่ย มันเป็นเพราะเหนื่อยที่นอนดึกตื่นเช้า เหนื่อยที่ต้องเดินทาง เหนื่อยกับการอยู่บนรถเมล์ ยืนไปตลอดทาง แล้วยังได้เห็นน้ำใจคนไทย.. ที่นับวันๆ จะยิ่งมีมากขึ้น.. เห็นผู้หญิงยืนอยู่ข้างๆ แม่งรีบหลับก่อนเลย ตัวโตยังกะควายไม่เสือกรุกให้นั่งบ้างเลย.. บางคนตัวก็ใหญ่เสือกเห็นแกตัว เอาแอร์ไปคนเดียว เดินไปทางไหนก็หันแอร์ตามไปตลอดเลย แย่มากๆ ที่เลวร้ายที่สุดคือ แม่งเกิดเป็นผู้ชายซะเปล่า ทำตัวน่าเกลียดมาก ได้นั่งได้นอนยังไม่เท่าไร นี้แม่งเสือกเอาเกมส์มาเล่น แล้วเสือก lan กันสองเครื่อง พูดเสียงดังอีก "ไอ้ห่า เมิงไปยืนตรงนั้นทำไมว่ะ กุจะยิงมันหน่อ" "เออๆ เมิงหลบข้างตึกนั่นแหละ เด่วกุเดินไป แล้วยิ่งแม่งเลย" "เออ เมิงเก็บเหรียญเลย ของกูจะหมดแล้ว" และอีกมายมาย.. 

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ NoteBook โดนไวรัสรับประทานไปเรียบร้อยแล้ว ต้อง Format สถานเดียว เป็นไวรัสที่มาจากการ search หา crack ของโปรแกรม recovery haddisk เนื่องจาก Harddisk เน่าอีกแล้ว ลูกเดิมที่เคยเน่า แล้วไปเปลี่ยนใหม่เป็น 120GB ความหวังลิบลี่ว่าจะกู้ออกมาได้ แต่ก็ได้มาแล้วส่วนนึง คือภาพถ่ายประวัติศาสตร์ ตอนนี้ก็ไม่ค่อยห่วงอะไรเท่าไร แต่ถ้าได้ออกมาหมดจะดีใจมาก

เมื่อวันเสาร์ TL กลับมาแล้วหลังจากไม่ได้เจอกันเกือบสองเดือน มาถึงก็ทะเลาะกันก่อนเลย.. "ผู้ชายที่ไม่เคยเข้าใจการรอคอย" สุดท้ายไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา.. สิ่งหนึ่งที่ทำให้เราไม่เลิกกัน และไม่เลิกรักกันก็คือความมั่นคง และความเชื่อใจ.. เพราะ TL มั่นคงกับคนที่เค้ารักและเชื่อว่าคนที่เค้ารักก็รักเค้ามากเหมือนกัน.. ทุกครั้งที่มีปัญหาคน ผู้หญิงคนนึงจะตะโกนเสียงดังตลอดเวลาว่า "น่าเบื่อ" "เลิกกันเหอะ" "จะไปไหนก็ไป" ดูมันช่างบั่นทอนจิตใจเอามากๆ แต่คำๆ เดียวที่เค้าจะพูดกลับมาก็คือ "ไม่เลิก ไหนคุยกันดีๆ สิ"

บ่ายวันเสาร์ก็ไปตลาดน้ำอัมพวามา.. คนเยอะมากๆ เด่ว Entry หน้ามาโม้พร้อมภาพ.. เริ่มๆ กลับมาเป็นอุ้ยผู้รักการท่องเที่ยวอีกครั้งแหละ.. ต่อจากนี้จะมีทริปมาเรื่อยๆ อิอิ.. วันนี้ไปปลุกปล้ำกับ Harddisk ต่อดีกว่า..