เจ็บปวด.. ผิดหวัง..

posted on 28 Dec 2008 00:34 by ouilek

เชื่อไหมว่า.. การเขียน Entry นี้มันช่างยากเหลือเกินสำหรับอุ้ย.. อุ้ยไม่รู้จะขึ้นต้นว่าอะไร.. และคิดไม่ออกว่าจะเริ่มตรงไหน ยังไงและจะลงท้ายยังไง.. แต่ละคำแต่ละประโยคที่ถูกกลั่นกรองผ่านสมองส่วนลึก.. ที่ถูกดึงออกมาจากจิตใจและไหลผ่านมาสู่ปลายนิ้ว.. จิ้ม แตะ Keyboard ลงไปในแต่ละตัวนั่นมันช่างยากเย็น.. ยากกว่าครั้งไหนๆ

หรืออาจเป็นเพราะว่าครั้งนี้.. สมองส่วนนึงหรืออาจจะทั้งหมดผ่านการใช้งานมาอย่างหนักหน่วงในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา.. ทำให้การเขียน Entry ในครั้งนี้เกิดขึ้นจากสมองที่ไม่ค่อยสมประกอบเท่าไรนัก.. ดังนั้นหากมีถ้อยคำใด ประโยคที่ดูแล้วมันงงๆ มึนๆ ไม่รู้เรื่องก็ขอได้โปรดผ่านมันไป.. นั่งมันคงเกิดจากการผสมผสานความรู้สึกภายในจิตใจทำการบวกลบคูณหารกับสมองที่ผ่านการใช้งานมาอย่างหนัก.. เลยทำให้ได้ออกมาแบบนั้น

 

จริงๆ แล้วอุ้ยเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจข่ายสารอะไรที่มันไกลตัวในความคิดอุ้ยเท่าไรนัก อย่างเช่น เรื่องข่าวต่างประเทศ ราคาน้ำมัน ราคาทองคำ มันจะขึ้นผกพันกันอะไรไม่สนใจ.. หรือการเมืองในต่างประเทศ ในประเทศ ก็อ่านพอให้ได้คุยกับคนอื่นรู้เรื่องก็พอ.. แม้กระทั่งเศรษฐกิจที่ล้มครืนไม่เป็นทางของสหรัฐอเมริกา พี่ใหญ่แห่งทวีป.. ที่สามารถทำให้บรรดาประเทศหยิบย่อยได้รับผลกระทบไปตามๆ กันได้ ไม่ว่าพี่ใหญ่จะเป็นไง ก็จะส่งผลต่อนาๆ ประเทศได้

ก็อีกเช่นเดียวกัน ที่อุ้ยไม่เคยสนใจว่าอเมริกาจะขาดทุนเท่าไร บริษัทยักษ์ใหญ่ในอเมริกาต้องปิดตัวลง หรือแม้กระทั่งสถาบันการเงิน บริษัทการผลิตรถยนต์ที่ภาครัฐของอเมริกาต้องหยอดเม็ดเงินจำนวนมหาศาล เพือประคองให้ธุรกิจดำเนินต่อไปได้ เพราะหากล้มแล้วอาจส่งผลให้สภาพเศรษฐกิจของอเมริกาถึงคราวต้องวิบัติกันไป นั่นอุ้ยก็ไม่ได้สนใจ

และแม้ว่าจะมีข่าวพนักงานใน line product ของหลายๆ โรงงานออกมาชุมนุมปิดถนนประท้วงผู้ประกอบการให้จ่ายค่าชดเชย.. เรียกร้องสิทธิที่พึงได้หลังจากถูกเลิกจ้างอย่างกระทันหัน อุ้ยก็ดูข่าววันแล้ววันเล่าและมองมันผ่านไป.. บอกตัวเองว่า "ชั้นไม่มีทางเป็นอย่างนั้นเด็ดขาด" ความมั่นใจที่มีอยู่ในสายเลือดพุ่งปรี๊ดขึ้นมาเสนอหน้าในทันที..

 

จวบจนฤดูกาลสอบผ่านพ้นไป.. อุ้ยคิดไว้เลยว่าต่อจากนี้จะเป็นปีใหม่ที่อุ้ยจะลัลล้าได้อย่างเต็มที.. จะไปอยุธยาไหว้พระเก้าวัด ขับรถเล่นไปเรื่อยจนถึงสระบุรี แวะชมทุ่งถ่ายตะวัน พร้อมกับเก็บภาพสวยๆ มาฝากเพื่อนๆ Exteen และเย็นย่ำจะไปนอนตากอากาศเย็นๆ แถวๆ ปากช่อง.. ถ้าเวลาว่างจะตีรถกลับเข้ากรุงเทพฯ แล้วเลยไปอัมพวา กินๆ ทุกอย่างที่อยากิน.. นั่งเรือไปดูหิ่งห้อย ให้มันแน่ใจว่าไม่ใช่หลอดไฟต้นคริสมาสต์ มีเวลากลับกรุงเทพฯ หาของขวัญให้ TL ซื้อเสื้อที่แม่บ่นอยากได้มานานแสนนาน อายไลน์เนอร์อันใหม่ให้แม่ เพราะแม่บ่นว่าหมดแล้ว.. ช่างเป็นการวางแผนที่น่ารื่นรมย์มากๆ

 

แต่แล้วทุกอย่างกลับพังล้มลงไม่เป็นท่า.. เมื่อเวลา 12 นาฬิกาของวันจันทร์ที่ผ่านมา.. หลังจากไม่มีการเรียกประชุม (Friday Meeting) มาหลายอาทิตย์แล้ว ไม่มีการเรียกประเมินพนักงานเหมือนปีที่แล้ว วันนี้.. Boss มาแจ้งข่าวที่เกริ่นไว้ก่อนเลยว่าเป็น Bad News เค้าพูดอะไรมากมาย บลาๆๆๆ อุ้ยได้ยินชัดเจนและก้องในหูแค่เพียงว่า "I can't to garuntee your salary in next month and this month i can pay only your salary and tax with out annual bonus."

แค่เพียงเท่านี้ เท่านี้จริงๆ.. ทำให้ช็อคกันไปเลยทั้งออฟฟิศ นั่นหมายความว่าอะไรคงไม่ต้องพูดกัน.. นิ่งและอึ้ง แต่วันต่อมาก็ยังมาทำงานและบอสให้ช่วยกัน search หา Company ที่เกี่ยวกับ Computer และ Security Computer and Government in UK เพื่อที่จะ sent greating card to them and intruduce our company.

 

จากวันอังคารมาถึงวันพฤหัส.. อุ้ยก็กลับไม่ได้รู้สึกซีเรียสอะไรมากมาย เพราะเชื่อว่าบอสอุ้ยสามารถพาสถานการณ์นี้ผ่านไปด้วยดีได้.. แต่กระนั้นก็เหอะ อุ้ยก็เริ่มร่อน RESUME ไปยังบริษัทต่างๆ แล้ว เพราะเหมือนกับว่าใจนึงก็ยอมรับ แต่อีกใจนึงก็ยังดื้อดึง.. คิดง่ายๆ ก็เหมือนกับแฟนแหละ คนมันจะทิ้งอ่ะ ถามว่าเรารู้แก่ใจแล้วว่าเค้าจะทิ้งแต่ก็รับไม่ได้เลยยังแอบหลอกตัวเองไปอีกหน่อยว่าเค้าไม่ทิ้งเราหรอก ประมาณนั้น..

 

วันศุกร์ที่ผ่านมา.. เป็นศุกร์ที่เงินเดือนออก เป็นศุกร์สิ้นเดือน เป็นศุกร์ที่ควรจะลัลล้า แต่ศุกร์นี้กลับไม่ใช่อย่างนั้น เพราะมันถูกแทนที่ด้วยน้ำตาและความว่างเปล่า.. บอส confirm กับ 3 Senior ที่เราทั้งหมดตัดสินใจส่งพวกพี่ๆ เค้าไปคุยกับบอสเพื่อ confirm ความคิดของพวกเราทั้งหมด.. และคำตอบที่ได้ก็เป็นอย่างที่เราคิด โดยพี่ๆ เล่าว่าบอสเองก็ลำบากไม่ใช่น้อย เค้าก็พยายามทำดีที่สุดแล้วด้วยการส่ง RESUME ของพวกเราทั้งหมดไปที่ Recuirtment พร้อมทั้งบอกว่า เค้าไม่สามารถที่จะพูดอะไรได้มากกว่านี้ เค้าเองก็ไม่ต่างจากพวกเรา และเด่วเค้าจะออกไปข้างนอกและคงไม่กลับเข้ามาแล้ววันนี้

 

พวกพี่ๆ เค้ารู้ดีว่าเป็นยังไง รวมทั้งตัวเราด้วย.. ก่อนที่บอสจะเดินออกไป เค้าก็กล่าว Happy New Year และมีรอยยิ้มให้เหมือนเช่นเคย แต่เราก็รู้สึกได้ว่ารอยยิ้มแห้งๆ นั่นมันยากเหลือเกิน และบอสจะรู้สึกยังไงถ้ากลับเค้ามาในออฟฟิศแล้วเห็นโต๊ะพนักงานว่างเปล่า จาก 4 โมงถึง 5 โมงครึ่ง ทุกคนพยายามหาถุงเพื่อที่จะเก็บของของตัวเองกลับไป..

 

5 โมงครึ่ง โต๊ะทำงานที่เคยรกด้วยเอกสาร และของสัพเพเหระมากมาย ถูกแทนที่ด้วยความว่างเปล่า มองดูแล้วสะอาดสะอ้านน่ามองทีเดียว แต่ก็เป็นความสะอาดที่ไม่มีใครต้องการ.. เราทั้งหมดถ่ายรูปรวมกันเป็นครั้งแรกและคิดว่าน่าจะครั้งสุดท้าย เพราะไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้เจอกันอีกเมื่อไร

 

ของๆ อุ้ยถูกยัดลงกล่อง.. และ TL มารับที่ออฟฟิศ พร้อมคำถามมากมายที่ยากเกินจะตอบ.. บางครั้งคำถามของ TL และคำพูดของ TL ไม่ได้เหมาะกับสถานการณ์หรือความรู้สึกในตอนนั้นเลย คนที่ถูกถามหรือคนที่รับฟังในขณะนั้นเลยต้องส่งเสียงดังราวกับฝูงหมาป่าบ้าคลั่งว่าให้เลิกถามคำถามแบบนั้น เลิกเสนอไอเดียแบบนี้สักที มันยากที่จะตัดสินใจทำอะไรลงไป.. แต่ในบางคำพูดก็แฝงไปด้วยความห่วงใย และน้ำใจที่หยิบยื่นให้เสมอในเวลาที่ยากลำบากแบบนี้

 

ครั้งนี้คงเป็นครั้งแรกหรือป่าวนะ.. ที่บลอคของอุ้ยเต็มไปด้วยตัวอักษรที่ออกจากความรู้สึกล้วนๆ พอพิมพ์เสร็จทั้งหมดก็อ่านอีกนึงรอบ.. ไม่ม่ตรงไหนตกหล่น หรือขาดเกินเลย มันออกจากความรู้สึกไม่ได้ผ่านการกลั่นกรองมาจากสมองเลยแม้แต่นิด.. ไหลต่อเนื่องลงมาที่ปลายนิ้วในทันที..

 

จากขาวเป็นดำ จากหน้าเป็นหลัง จากคนที่มีการงานมั่นคง เงินเดือนสูงมาก สวัสดิการดีเยี่ยม ออฟฟิศสวยหรู เสื้อผ้าหน้าผมทันสมัย บัดนี้ไม่ใช่อย่างนั้นแล้ว.. เงินจะออกจากกระเป๋าต้องคิดแล้วคิดอีก ต้องทำตัวลีบๆ เจียมตัว.. เพราะยังมีหนี้สินอีกมากมายที่รอให้เคลียร์.. หากยังไม่มีงานทำภายในเดือนหน้านี้.. อาจโดนหนี้สินรุมทึ้งได้.. ชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไป

 

 

 

วันนี้กับเทียนจุดน้ำมันหอมระเหยราคา 100 บาท
ทำให้อุ้ยรู้สึกแย่ได้มากขนาดนี้เลย..
ทำให้อุ้ยไม่เข้าใจกับ TL เลย..
ทำให้เราไม่เข้าใจกันอย่างมากๆ
ทำให้อุ้ยรู้สึกอยากไปจากชีวิตเค้า
ทำให้อุ้ยลืมเรื่องราวดีๆ มากมาย
ทำให้เค้ากลายเป็นคนที่พูดจาซ้ำเติมคนเก่งมากกว่าเมื่อก่อน
ทำให้มืออุ้ยเจ็บมากๆ แทบกระดูกหัก ทำให้เรื่องราววันนี้มันแย่มากๆ
ทำให้อุ้ยร้องไห้จนตาบวม
ทำให้อุ้ยไม่อยากมีเค้าอีกแล้ว...

อุ้ยผิดหวังในตัวเค้ามากๆ อุ้ยเชื่อว่าอุ้ยไม่เข้าใจเค้าแน่ๆ
และคงไม่มีวันเข้าใจด้วย

 

Comment

Comment:

Tweet

#14

คืองงอ่ะ.. ข้อมูลไรเหรอ..
แล้วเกี่ยวอะไร ยังไง.. แล้วมาอะไรเนี่ย งงอ่ะ!!

#15 By Evil-minded Angel on 2009-01-18 13:21

ขอบคุณมากครับ สำหรับข้อมูล

#14 By ศึกษาต่อต่างประเทศ (58.9.158.11) on 2009-01-18 01:49

สู้ๆนะคะ จะเป็นกำลังใจให้ ชีวิตคนมีขึ้นมีลงเป็นเรื่องธรรมดา ขอให้อดทนให้เยอะๆ จ้ะ หางานใหม่ได้ไวๆ

#13 By guning(หิ่งห้อย) on 2009-01-06 15:53

อุ้ยต้องผ่านมันไปให้ได้นะคะ..โดนัทจะเป็นกำลังใจให้ยังมีเพื่อนคนนี้อยู่ข้างๆนะคะ

#12 By Doughnut on 2009-01-04 23:18

นุชเชื่อว่าอุ้ยต้องผ่านตรงนี้ไปได้และด้วยดี

แล้วนุชก็เชื่อด้วยว่าอุ้ยไปได้ไกลกว่านี้แน่นอน

เข้มแข็งหน่อยนะค่ะ นุชเอาใจช่วยนะ

Happy New Year 2009 ล่วงหน้านะค่ะbig smile
สู้ อดทน อย่าท้อคะ

#10 By นู๋กุ้ง (58.9.199.189) on 2008-12-29 22:38

ค่อยๆคิดนะคับ อ่านบล็อกคุณอุ้ยวันนี้แล้ว ทำให้ผมต้องย้อนมาดูตัวเอง ว่าเหตุการณ์แบบนี้อยู่ใกล้ตัวเรากว่าที่คิด เพราะโดยปกติเรามักจะไม่ใส่ใจเพียงเพราะเป็นเรื่องของคนอื่น แต่ผมเชื่อว่าการเปลี่ยนแปลงจะนำพาเราไปพบสิ่งใหม่ๆที่ดีกว่าเดิม ยังไงผมก็จะยังเชื่ออย่างนั้นต่อไป ..ส่วนเรื่องคุณTL ก็ใจเย็นๆนะครับ บางทีผู้ชายก็ไม่ได้ละเอียดอ่อนเข้าใจอารมณ์ผู้หญิงทั้งหมด เลยทำให้พูดอะไรที่ไม่ได้ตั้งใจออกไป แค่พลาดเรื่องงานก็หนักหนาสาหัสสำหรับผู้หญิงคนหนึ่งแล้ว อย่าต้องให้สูญเสียความรักไปเลยนะครับ...เวลาเยียวยาทุกสิ่งครับ

#9 By The Shadow of AK on 2008-12-29 11:37

คุณอุ้ย

เราจะบอกว่า เราอ่ะ ก็นั่งๆ นอนๆ ว่างงานเพราะพิษเศรษกิจมาครบเดือนแล้ว

จากที่เคยทำงาน ได้เงินเดือนที่เรียกว่า พอกินพอใช้ ตอนนี้ก็ต้องกลับมานั่งอยู่กับบ้าน (แต่ยังไม่ถึงกับขอเงินแม่นะ เพราะเงินเก่ายังพอมีอยู่)


เราว่า อย่ามองว่ามันเปนปัญหาเลย คิดว่า มันเปนโอกาสที่ทำให้เราได้พบกับสิ่งใหม่ๆ ดีกว่า

อย่างเราอ่ะ ก็กำลังจะไปเรียนทำขนม เรียนวาดรูป ทำโน่นนี่ที่อยากทำ

ตอนแรก เราว่าเราอยากเปนเจ้าของกิจการตอนอายุ 40 นะ แต่ไม่รุว่า ถ้าบ้านเมืองและเศรษฐกิจยังเปนอยู่แบบนี้ หางานใหม่ทำ มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ อ่ะ สงสัยจะได้ประกอบอาชีพส่วนตัวเร็วกว่าวัยอันควร 555

เอาเป็นว่า เป็นกำลังใจให้ละกันนะคะ ตอนนี้ถ้ายังไม่ได้งานทำที่ไหน ก็ถือว่า เปนโอกาสให้เราขยันเรียน และทำให้ดีที่สุด

เอ... เคยให้เมล์ไปยัง ไว้ไง add มาคุยกันก็ได้นะ

ch_spy@hotmail.com

ขอให้ผ่านพ้นช่วงนี้ไปได้ด้วยดี

สวัสดีปีใหม่ค่ะ big smile

สู้ๆ นะ

#8 By * I'm Gray~~ on 2008-12-28 11:36

เอ่อ ใจเย็นๆค่ะพี่ ตอนนี้หนูคงพูดได้แค่คำนี้น่ะค่ะ

หนูก็ตกอยู่ในสถาณการ์ณเดียวกันค่ะ

มะวานนี้หนูก็ช๊อคเหมือนกัน หลังจากกลับจากทะเล ( ที่ไม่สนุกเลย เสียตังค์ไปครึ่งหมื่น แถมเสียใจกลับมาอีก )

พร้อมกับข่าวร้ายที่แม่เดินมาบอกว่า " แม่อาจจะต้องออกจากงานตอนกุมภาน่ะ " แม่เดินมาบอกหนูแค่นั้น มันทำให้หนูช๊อคมาก เพราะหนูได้ตังค์จากแม่ ถ้าไม่ได้ แล้วหนูจะเอาอะไรใช้ละ

พ่อก็เดินมาบอกว่า " ประหยัดหน่อยนะลูกช่วงนี้ พ่อต้องผ่อนคอนโด " ( มาซื้ออะไรช่วงนี้เนี้ย )

หนูยอมรับน่ะว่าหมดหวังในชีวิต แต่หนูก็คงจะเดินมันต่อไป

หนูคิดว่า ตอนนี้พี่อาจจะยังสับสน แต่หนูไม่แนะนำให้พี่ผละคนที่เคยอยู่ข้างพี่มาตลอดไปน่ะค่ะ

แต่หนูก็คงพูดอะไรไม่ได้หรอก ยังไงก็สู้ๆต่อไปน่ะค่ะ

เป็นกำลังใจให้

กลับมาทบทวนไตร่ตรองดีๆว่าเราจะทำอะไรต่อไป หนูคิดว่า ทุกปัญหาย่อมมีทางออก ( แต่ปัญหาของหนูกลับไม่มีทางออกซะงั้น เกือบฆ่าตัวตาย แต่ก็ยังอ่ะ หนูมีเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่เหมือนกัน )

ปล.ขอโทษน่ะค่ะที่เม้นท์ยาว แถมเม้นท์เรื่องตัวเองลงไปด้วยซะงั้น

sad smile

#7 By ~*:B.u.a.B.L.i.E:*~ on 2008-12-28 10:51

เข้มแข็งเข้าไว้ค่ะ เชื่อว่ายังไงพี่อุ้ยก็ต้องผ่านเหตุการณ์วันนี้ไปได้ อาจจะทุลักทุเลไปบ้าง แต่ถ้าไม่ถอดใจไปซะก่อน ยังไงก็ต้องมีวันที่สดใสเป็นของเราบ้างล่ะ

สู้ๆนะคะ
สวัสดีปีใหม่ค่ะ big smile

#6 By pinpin on 2008-12-28 09:55

เข้มแข็งไว้นะคะ


วันพรุ่งนี้ ยังมี ค่ะ big smile

#5 By Rhizopus ❤ on 2008-12-28 09:20

มันเป็นช่วงเวลาที่ยากจะก้าวผ่านไปได้
แต่เชื่อในความสามารถและความพยายามที่จะพาตัวเองให้ผ่านพ้นไปได้ของคุณอุ้ยนะคะ

ช่วงนี้อาจกำลังสับสน ตะหนก ทำให้ความรู้สึกนั้นไม่นิ่ง ขอให้ ให้เวลากับตัวเอง และให้เวลากับคุณTL นะคะ

ขอให้คุณอุ้ย ก้าวผ่านช่วงนี้ไปได้โดยไม่ยากลำบาก ใจเย็นและมีสมาธินะคะ เป็นกำลังใจให้อีกคนค่ะ

#4 By ~ N ~ on 2008-12-28 08:49

ใจเย็นๆนะคะ คุณอุ้ยพึ่งผ่านเรื่องราวที่เรียกว่ามีผลต่อจิตใจมาหมาดๆ ลองใช้เวลาซักพัก สิ่งที่เราคิดตอนนี้อาจหายไปตามอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่น

#3 By Meowzilla Zilla on 2008-12-28 07:25

อ่านไปแล้วก็เครียดแทนจริงๆ เป็นความรู้สึกจากใจจริงๆ
ได้แต่ภาวนาช่วยให้รอดพ้นจากอุปสรรคนี้่ให้ผ่านพ้นไปด้วยดี
ในวันที่เราท้อแท้อุ้ยยังมีครอบครัว(คุณพ่อคุณแม่)อยู่
แม้ว่าบางความรู้สึกอาจจะไม่เปิดเผยกันเท่า TL
แต่เราเชื่อว่าลองระบายความรู้สึกกับท่านน่าจะดีกว่า
อย่างน้อยท่านก็ช่วยปลอบโยนเรายามที่เราท้อแท้สิ้นหวัง
เราจำคำนี้ไว้เป็นกำลังเพื่อจะก้าวต่อไปสู้ไปในวันพรุ่งนี้
และวันต่อๆไป เหตุการณ์อย่างนี้ไม่มีใครอยากให้้เกิด
แต่มันก็คงยากที่จะอธิบายเศรษฐกิจตอนนี้มันผันผวนมากๆ
เพื่อนแมกก็มีแววว่าจะโดนหลังปีใหม่เ้หมือนกัน
และยังมีอีกบางกลุ่มที่จะโดนอีกในเดือน ก.พ. - มี.ค.
แมกก็ไม่รู้ว่า TL พูดอะไรกับอุ้ยบางนะ
แต่บางทีความรู้สึกที่ TL พูดอาจจะไม่เข้าหูอุ้ยแต่อาจจะ
ไม่ได้มีจุดประสงค์อย่างนั้น (คิดในทางที่ดี)
หวังว่าอุ้ยจะผ่านพ้นอุปสรรคช่วงนี้ไปให้ได้

ก้าวต่อไป . . .

#2 By Maxtrix™ on 2008-12-28 04:11

ใจเย็น ๆ นะ อย่าคิดมากไปเลย
บางครั้งคนเราก็ต้องเรียนรู้ที่จะปล่อยวางบ้าง
ทุกอย่างต้องมีทางออกเนอะ ค่อย ๆ คิดนะ

ไม่รู้จะพูดปลอบใจไงดี แต่ยังไงก็ใกล้ปีใหม่ล่ะ
ยิ้ม ต้อนรับสิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิตนะจ๊ะ สู้ ๆ ต่อไป open-mounthed smile

#1 By bittersweet_memories on 2008-12-28 01:33