ระยองฮิ ฮิ...

posted on 03 Jul 2007 19:04 by ouilek in TRIP

เลิกงานตอนทุ่มครึ่ง... ก็ออกเดินทางเลยจากสาทรสู่สถานีขนส่งเอกมัย.. ด้วยรถไฟฟ้า BTS มาถึงประมาณ 2 ทุ่มกว่าแหละ... ตั๋วรถทัวกรุงเทพฯ - สัตหีบ ราคา 131 บาท รถออกตอน 2 ทุ่มครึ่ง โทรไปบอก TL รถออก 2 ทุ่มครึ่งนะ TL ก็คำนวณๆ แล้วบอกว่าน่าจะถึงประมาณเกือบๆ 5 ทุ่ม แล้วก็คุยกันบนรถมาเรื่อย แต่สักพักเราก็ขอนอนเพราะง่วงมาก
.

นอนหลับไปเมื่อไรไม่แน่ใจ ตื่นมาอีกทีเกือบๆ ถึงแยกบางนาล่ะ แต่ดูเหมือนว่ารถจะติดน่าดูเลย พอมาถึงแยกบางนารถทัวร์ก็จอดรับคนขึ้น ที่นี้คนเลยเต็มรถเลย แต่ก็ไม่สนใจหลับต่อ ที่นี้หลับยาวเลย จนมาตื่นอีกทีแถวๆ ชลบุรีแหละ เหลือบดูนาฬิการู้สึกจะเกือบๆ 4 ทุ่มแล้วอ่ะ รถทัวร์คันนี้วิ่งเส้นผ่านเมืองชลบุรี ทำให้รถติดหลายไฟแดงเหมือนกัน โทรคุยกับ TL ตลอดเลย
.

สักพักก็มีผู้ชายคนนึงมานั่งข้างๆ ได้กลิ่นเหล้าด้วย นั่นก็ทำให้เริ่มเซงนิดๆ แหละ ที่นี้มันดันขยับตัวไปมา หายใจแรงๆ อีกอ่ะ เลยทำให้เรากลัวเลย คุยกับ TL อยู่ แต่ไม่รู้จะเล่าให้ TL ฟังยังไงดี เลยพูดภาษาเลใส่ TL ทั้งๆ ที่ TL ฟังไม่รู้เรื่องนั่นแหละ แต่ก็พูดช้าๆ แล้วให้ TL เขียนลงกระดาษ แล้วค่อยให้ TL อ่านให้ฟังอีกที กว่า TL จะเข้าใจก็เกือบๆ 20 นาที
.

TL ก็บอกว่าให้พูดดังๆ "ว่า... อ่อ!! กำลังจะไปซ้อมยิงปืนที่สัตหีบกับหมวดอ่ะ" เหอๆ ประมาณว่าข่มๆ แต่เราก็ไม่ได้พูดหรอก แต่เค้าก็ยังไม่เลิกขยับตัว พอมาดึงศรีราชาช่วงเลย หนองมนมาประมาณ 5-6 โล เค้าก็ลง ดีใจเป็นบ้าเลยนั่งขดอยู่ตั้งนาน กลัวก็กลัวแบตโทรศัพท์ก็กำลังจะหมดอีกอ่ะ ดีนะที่พกไปสองเครื่อง สรุปคืนนั้นไปถึงชุมพลตอนประมาณเกือบๆ 5 ทุ่มแหละ TL ขี่ว้าเหว่มารับ อิอิ... (เพิ่งจะได้นั่งนี่แหละ ตั้งแต่ซื้อมา)

.


.

จริงๆ แล้วทริปนี้เราตั้งใจจะไประยองกัน บ้านเพื่อนของ TL (ชื่อว่า Love หรือ Luk) แต่ว่าเพื่อน TL จะกลับบ้านพรุ่งนี้ก็คือเช้าวันเสาร์ เพราะเค้าต้องออกจากนครปฐมแล้วมาต่อรถที่หมอชิต (อ่อ!! เพื่อน TL เป็นตำรวจน้ำอ่ะคะ) แล้วก็ค่อยต่อมาระยองอีกที เราก็ออกจากชุมพล มานั่ง ป.2 ไประยอง ตอนประมาณ 8 โมงได้มั้ง รถ ป.2 เปิดหนังพระนเรศวร ภาค 2 ด้วยแหละ เลยเพลินเลย ประมาณ 9 โมงก็มาถึงระยองแหละ ค่ารถไประยองคนละ 70 บาทเอง

.


ลงรถมาก็เจอ Love เลย Love มากับเพื่อนที่เป็นตำรวจด้วยคนนึงชื่อ V ลงรถทัวร์มาแล้วก็รำคาญไอ้พวกรถสองแถวอ่ะ ชอบมาถามเซ้าซี้บอกว่า "ไม่ไป" ก็ยังมาวนเวียนถามอยู่นั่นแหละ กำลังจะเดินไปรอรถพ่อของ Love มารับก็มาเจอรุ่นน้องเตรียมเป็นกลุ่มเลย รุ่น 50 มั้ง อิอิ... TL บอกงั้น... ที่นี้พี่น้องก็เลยคุยกัน รวมทั้งไอ้พวกสองแถวก็มายืนรวมวงเหมือนจะคุยด้วย แต่เราเห็นแล้วก็รำคาญแทน TL กับ Love อ่ะ จะคุยกับน้อง.. ไอ้สองแถวก็ถามอยู่นั่นแหละ "จะไปไหน เอารถไหม" .... (ถ้ากรูจะเอารถเมิง.. กรูจะบอกเมิงเองแหละ ไอ้ฟาย... ไม่อยากจะด่านะเนี้ย) ....

.


ระหว่างที่รอเพื่อนของ Love เราก็ไม่รู้ Love เป็นไรเห็นหน้าเครียดๆ เราอ่ะ.. พอจะรู้จัก Love เพราะว่าอยู่นักว่ายน้ำเหมือน TL เคยเจอกันหลายครั้ง คุยเล่นกันบ่อยๆ แต่ครั้งนี้เครียดๆ ไม่รู้ทำไม สักพัก TL ก็เดินมาบอกว่า Love โทรศัพท์หายบนรถทัวร์ เราเลยถึงบางอ้อเลย เสียดายแทนเหมือนกัน N70 ใหม่ด้วย ขอสาปแช่งไอ้พวกไม่มีปัญญาซื้อชอบลักเล็กขโมยน้อย ขอให้มันมือด้วนแขนด้วนกันในชาตินี้เลย คนเค้าซื้อมาด้วยน้ำพักน้ำแรง เห็นแล้วแทนที่จะคืน เสือกเก็บไปเฉยเลย

.
.

อีกสักพักพ่อกับแม่ของ Love ก็มา...

.

.

บ้านของ Love น่าอยู่มากๆ เลยนะ เป็นบ้านปูนนี้แหละ แต่ว่าเป็นบ้านหลังเดียวอยู่ใกล้ๆ กับเขาเลย ที่บ้าน Love ทำสวนยาง ครั้งแรกที่ไปยังได้เข้าไปเดินเล่นสวนยางอยู่เลย แต่มาครั้งนี้ตัดทิ้งไปแหละ กำลังปลูกใหม่อยู่ ต้นยังเล็กอยู่เลย แล้วด้านข้างก็เป็นไรสัปปะรดด้วยอ่ะ แต่เท่าที่เดินดูไม่มีสัปปะรดนะ อิอิ... มีดอกหญ้าสวยดี

จากสองภาพด้านบน... เป็นภาพที่จะเห็นได้โดยเดินออกมาจากบ้านของ Love เพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้น มันช่างวิเศษจริงๆ สำหรับคนเมืองอย่างเรา จะไปหาแบบนี้ได้ที่ไหนในกรุงเทพฯ เหอๆ

.

ล้างหน้า ล้างตา เปลี่ยนเสื้อผ้ากัน... แล้วก็นั่งคุยกันสักพัก... พ่อของ Love เพิ่งซื้อปืนมาให้ Love (เพิ่งรู้ว่าพวกทหาร - ตำรวจต้องมีปืนกันด้วย.. คิดว่าเค้าแจก อิอิ...) ปืนพร้อมกระสุนพร้อมยิง หนุ่มๆ เค้าก็เลยอยากลองปืนใหม่ พ่อ Love จัดการหาเป้ามาให้ เอาเป้าไปติดไว้ที่ต้นไม้และยิงได้เลย ด้วยความที่บ้านของ Love อยู่ติดเขาหลังเดียว ทำให้ปลอดภัยต่อผู้คนที่เดินผ่านไปมา

ยิงกันอยู่ 3 คน แต่เข้าเป้าไปนัดนึง ฝีมือ TL เอง อิอิ... พอยิ่งเข้าก็ดีใจ ขี้โม้ใหญ่เลย จำได้ว่า TL เคยเล่าให้ฟังว่าตอนอยู่โรงเรียนนายเรือ หนีซ้อมว่ายน้ำไปแข่งยิงปืนได้รางวัลด้วย จนพี่ๆ ที่นักด่าใหญ่เลย ว่าอย่างอื่นเก่งหมด ยกเว้นว่ายน้ำ แต่ TL ว่ายน้ำเก่งอยู่แล้วไง อิอิ.. เลยลอยตัวไป

วันนี้ Love บอกจะพาไปเที่ยวน้ำตกเขาชะเมา มาระยองแต่ไมได้เล่นน้ำทะเล หลายคนที่มาระยองส่วนใหญ่ จะข้ามเกาะไปเสม็ดกัน และก็คงไม่คิดว่าที่ระยองจะมีน้ำตกด้วย (หรือ.. มีเราคนเดียวว่ะที่ไม่รู้) และน้ำตกที่นี้ต้องขึ้นเขาด้วยอ่ะ (น้ำตกที่ไหนก็ต้องขึ้นเขาทั้งนั้นแหละ.. ไม่งั้นจะเรียกว่าน้ำตกเหรอ.. โง่จิง..) ได้อารมณ์เหมือนตอนเดินขึ้นภูกระดึงมากๆ ทางเดินแรกๆ จะธรรมดา วิ่งได้สบายแต่พอสูงขึ้นไปก็ชันได้อารมณ์มากๆ ระหว่างทางก็มีน้ำแฉะๆ ได้อารมณ์เดินป่าจริงๆ เจอผู้หญิงคนนึงใส่แซ็กมาเดินด้วย (คิดได้ไงฟร่ะ!!)

เดินมาถึงชั้นแรกก็ต้องกรี๊ดกร๊าดดดดดดดดด เพราะว่าปลาเพียบ... เหมือนคนไม่เคยเห็น... Love บอกให้ลงไปดิ เด่วถ่ายรูปให้.. ไม่รู้พูดเล่นหรือพูดจริง แต่ไออุ้ยลงไปจริงๆ เหอๆ ได้ภาพมาอย่างที่เห็น ทีแรกคิดว่าปลาจะเข้ามาตอดขาให้มันจั๊กกะจี้ซะหน่อย แต่ไม่เลย อิอิ... ปลาแยกออกจากขาเราเป็นวงเชียว

จากนั้นก็เดินกันต่อ... เท่าที่ดูแผนที่ด้านหน้าทางขึ้น ที่น้ำตกนี้จะมีประมาณ 10 ชั้นนะ ไม่แน่ใจอ่ะคะ ไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดเท่าไร แต่เราเดินกันขึ้นไปประมาณ 5 ชั้น อย่างในภาพเนี้ยประมาณชั้น 3 หรือ 4 ก็ไม่แน่ใจเรียกว่า "วังมัจฉา" ตรงนี้เค้าจะห้ามเล่นน้ำ แต่ปลาเยอะมากๆ อย่างที่เห็น สามารถซื้ออาหารปลาจากด้านล่างมาให้ข้างบนได้

เราอยู่ตรงนี้กันนานมากๆ เพราะปลาน่ารักมาก ไม่กลัวคนเลย สามารถลื่นอาหารปลาให้เข้าปากปลาได้เลย สังเกตุจากภาพ ปลาเกยตื้นกันอย่างมีระเบียบเรียบร้อยมากๆ เลย พออาหารหมดก็เอามือแหย่ลงไปแทน โดนปลางับๆ มือด้วย รู้สึกจั๊กกะจี้ดี หุหุ!! ชอบนะเวลาอยู่ใกล้น้ำ ใกล้ปลา เราจับปลาได้ด้วยนะ แต่แค่จับนะ ยกขึ้นมาไม่ได้ ปลาว่ายหนีหมดเลย อิอิ.. อยู่ตรงนี้เริ่มเปียกหน่อยๆ แหละ แต่เค้าห้ามเล่นน้ำไง เลยอดว่ายน้ำแข่งกับปลาเลย อิอิ...


ตรงบริเวณเดียวกันมีสะพานด้วย... เป็นอีกจุดหนึ่งที่ทำให้สะพานนี้เป็น Background ที่ใช้ในการถ่ายภาพให้กับนักท่องเที่ยวหลายคน ยังนึกอยู่ว่า ถ้าตรงนี้เค้าให้เล่นน้ำได้ ก็คงไม่คนไม่น้อยเลยที่จะขึ้นมาบนสะพานแล้วกระโดดลงไป อิอิ... ชอบภาพกระโดดขี้หลัง TL จัง อิอิ.. TL แอบบ่นว่าหนักด้วย ชิ!!

จากวังมัจฉา เราก็เดินกันต่อไปเรื่อยๆ เผื่อหาที่เล่นน้ำกัน หรือหาอะไรสักอย่าง แต่ที่แน่ๆ เลย TL เค้าจะรอดูว่าเราจะบ่นเมื่อยเมื่อไร แค่ไหนที่เราจะเหนื่อย เพราะมี plan กันว่าจะไป "ทีลอซู" กัน ซึ่งมันอาจจะต้องลำบากกว่านี้ แล้วเค้าก็คิดว่าเราคงไม่ไหวแน่ๆ ชิ!! แต่ชั้นไหวนะ เดินกันมาได้สักพัก.. ก็มาเจอต้นไม้ต้นนี้... ซึ่งมันใหญ่มากๆ ขนาดของต้นนั้นสูงลิบเลยและความกว้างน่าจะประมาณ 5-6 คนโอบได้ เลยโดดไปถ่ายภาพมา...

จากนั้นก็เดินกันต่อขึ้นมาจนถึง "วังไทร" หรือป่าวไม่แน่ใจเรื่องชื่อนะ แต่ก็เดินกันเหนื่อยเลยทีเดียว เราก็มาหยุดเล่นน้ำกันที่นี้ ยังคงมีปลาเหมือนเดิม แต่น้อยลงแล้วล่ะ ที่แรกเราก็กะว่าจะไม่เล่น เพราะปกติไม่ชอบให้ตัวเปียกๆ ชื้นๆ อ่ะมันรำคาญ แต่ก็นะ น้ำมันเย็นได้ใจเลย และตอนนั้นมันร้อนด้วย ก็เลยเอา... เล่นก็เล่น

อีกอย่าง 2 หนุ่มนักว่ายน้ำ ก็จัดการถอดเสื้อเตรียมโดดกันแล้ว เหอๆ โดดกันท่าสวยงามมาก เจอไออุ้ยเข้าไป ค่อยๆ กระดึ้บๆ แล้ว TL บอกให้ว่ายทวนน้ำขึ้นไปตรงที่เป็นน้ำตก เราก็ใช่ว่าจะว่ายน้ำเก่งที่ไหน แต่ก็พยายามอยู่ แต่ก็รู้ว่า TL เค้าคอยว่ายใกล้ๆ ช้าๆ คอยช่วยอยู่ถ้าเราไม่ได้จริงๆ แต่ก็นะ... ชั้นว่ายได้ อิอิ...

.

จากตรงนี้นี่เอง... ที่ทำให้ขาปวดมาจนวันนี้ เพราะว่าดันไปเหยียบตะไคร้น้ำเข้าให้ ก้นเลยกระแทกเข้ากับโขดหินอย่างแรงเลย ปวดมากเลยอยากจะร้องไห้ แต่ก็ต้องทำใจแข็ง เพราะรู้ว่าถ้าเจ็บมากเด่ว TL จะไม่ให้เล่นน้ำ อาจจะให้กลับเลย เราก็เลยบอกว่าไม่เป็นไรมาก นิดหน่อยไม่เจ็บ และก็โดดน้ำเล่นต่อ สนุกดี อยากบอกว่าไม่เคยเล่นน