เกาะสีชัง

posted on 22 Jun 2007 00:44 by ouilek in TRIP

บ่น Mode

งานเยอะอ่ะ... เหนื่อยจังเลย ตามที่คาดไว้จริงๆ ด้วยว่าตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่ออฟฟิศใหม่แล้ว งานจะเยอะขึ้น เด่วนี้ได้เดินตากแดดมากขึ้น ดำขึ้นอีกเป็นกองเลย... แย่อ่ะ... เลยทำให้ต้องดองบลอคมาเป็นเวลานาน อิอิ.. คงไม่ว่ากันนะคะ

แล้วเด่วนี้เป็นไรก็ไม่รู้... รู้สึกง่วงนอนทุกวันเลย เหมือนคนนอนไม่พอยังไงยังงั้น ทั้งๆ ที่ก็นอนเวลาเดิม ตื่นเวลาเดิมตลอดเลย หรือว่าใช้ร่างการมันหนักเกินไป มันเลยอยากได้เวลาพักผ่อนมากขึ้น เฮ้อ!! อยากพักนะ ไม่ใช่ไม่อยากแต่เวลาไม่มีเลย เหนื่อย..


เกาะสีชัง


เมื่อวันเสาร์ - อาทิตย์ที่ผ่านมา.. ไปเที่ยวเกาะสีชัง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรีมาล่ะ ออกจากบ้านตอนประมาณ 6 โมง นั่งรถเมล์มาลงบางนา แล้วต่อด้วยแท็กซี่เพื่อที่จะไปสถานีขนส่งเอกมัย พอเรียกแท็กซี่ข้ามแยกบางนามาได้ รถก็ติดมากๆ เลย ก็เลยตัดสินใจว่าจะลงแล้วค่อยไปขึ้นรถทัวร์ตรงมุมถนนบางนาเอา

ก็เลยจะจ่ายเงินค่าแท็กซี่แต่ว่าเรามีแบงก์ 500 TL ก็มีแบงก์พัน แท็กซี่ก็ไม่มีทอน ทำไงดี TL เลยเดินไปหาแลกแบงก์มา ก็ได้แบงก์ร้อยมา 5 ใบ เลยยื่นให้คนขับแท็กซี่เค้าก็ยังไม่มีทอนอีก ที่นี่เริ่มเซงแหละ... TL ก็ต้องเดินออกไปแลกมาอีกรอบ แต่ที่นี่รถก็เริ่มขยับแล้วไง เรานั่งอยู่ในรถก็เลยถามว่า "พี่จะไม่เอาเงินหรือไง"
"มาอยู่เลนขวาสุดแบบนี้แล้วเค้าจะมาได้ไง" คนขับแท็กซี่ก็กวนบาทา "แล้วเมื่อไรผมจะได้กลับรถอ่ะ" (อ่ะล่ะ.. กรูเริ่มเซงเมิงแหละนะ!!) ที่นี้ก็เลยโทรหา TL เค้าบอกว่าให้แท็กซี่กลับรถมาเลย เด่วเค้าข้ามไปรอฝั่งตรงข้าม... พอข้ามได้ให้เงินแท็กซี่ไปก็แบบเซงๆ กันนิดหน่อย แต่ก็ไม่อยากให้เสียบรรยากาศเที่ยว มารู้ทีหลังว่า TL ขึ้นไปปีนอยู่บนเกาะกลางถนนที่เป็นแท่งปูนยืนมองหาแท็กซี่ด้วย..

พอมายืนรอรถก็มีคนมาถามว่าจะไปไหน... เราก็ตอบไป "โรบินสันศรีราชา" เค้าเลยบอกว่ารอแป๊บนะ อีกแป๊บเดียวเค้าก็บอกว่า "เด่วไปรถเก๋งนะ สบายๆ คนละ 100 บาท" เราก็อืม โอเค แล้วอีกอย่าง TL เค้าเคยนั่งไปแล้วแบบนี้สบายดี และเร็วด้วย จ่ายแพงกว่านิดหน่อย ก็ใช้เวลาประมาณชั่วโมงครึ่ง ก็มาถึงโรบินสันศรีราชา จากนั้นก็เรียกรถตุ๊กๆ ไปท่าเรือเกาะลอย (เค้าเรียกกันแบบนั้น) แต่บอกตุ๊กๆ ว่าจะไปเกาะสีชัง เด่วเค้าก็ไปส่ง 40 บาท ไม่ถึง 5 นาทีก็ถึงท่าเรือแล้ว

 

พอมาถึงท่าเรือ... ก็ต้องซื้อตั๋วเรือข้ามฟาก คนละ 40 บาทกับป้าคนนึง แกจะตั้งเก้าอี้ไว้ใกล้ๆ กับทางลงเรือโดยสารเลย ระหว่างที่เรากำลังจะรอซื้อตั๋วเรือข้ามฟาก ก็มีพี่ผู้หญิงอ้วนๆ คนนึงเข้ามาถามว่า "ค้างหรือป่าว" "เช่ามอร์ไซค์ยัง" "มีที่พักหรือยัง" คือพี่เค้ามีบริการแบบครบวงจรเลย แต่ว่า TL ตั้งใจว่าจะเช่ามอร์ไซค์แล้ว Servey ที่พักเอาอ่ะ ก็เลยปล่อยให้ TL ไปคุยกับเค้าเอาว่าจะเอายังไง เพราะ TL รอบคอบกว่าเราหลายเท่านัก

พอขึ้นเรือมาเราก็ถ่ายรูปเล่นกัน นั่งคุยกัน เรามานั่งตรงกาบเรือด้วย เอาขาหย่อนลงไปข้างล่าง ได้บรรยากาศชิวมากๆ เลย ใช้เวลาเดินทางประมาณ 45 นาที - 1 ชั่วโมงได้ ไปเกาะสีชัง ระหว่างเรือวิ่งก็ให้เห็นสัตว์น้ำเต็มไปหมด ปลาบิน (อันนี้ TL เค้าบอกมา) แมงกระพรุน แมงกระพรุนไฟ โชคดีนะเนี้ยที่เรามี นักวิชาการไปด้วย เจอไรในน้ำก็จะบอกที่มาที่ไปได้หมดเลย ไม่ว่าจะเป็น ท่อนไม้ที่โผล่พ้นน้ำมา แท่งเสาเหล็กสีแดง สีน้ำเงิน เรือลำนั้นลำนี้วิ่งกี่นอต รู้ไปหมด อิอิ...

พอข้ามฟากมาถึง ก็มาเจอกับพี่คนที่เรานัดแนะที่จะเช่ามอร์ไซค์ไว้อ่ะ แต่ก่อนที่จะขึ้นฝั่งได้ยินเสียงเด็กตะโกนขึ้นมาจากในน้ำว่า "พี่คร้าบบ โยนเหรียญให้ผมหน่อยครับ" เราก็เออเด็กมันเจ๋งอ่ะ เด่วโยนให้เค้าหน่อยดีกว่า แต่ว่า TL อ่ะไม่อยากให้โยนเค้าบอกว่าเอาไว้โยนให้เค้าก็ได้ แต่เราก็โยนไปเหรียญห้า น้องคนนั้นก็งมขึ้นมาได้ อืม มันเก่งว่ะ... อิอิ...

จากนั้นก็ขี่มอร์ไซค์หาที่พักกัน.. ได้แผนที่มาแผ่นนึงจากที่เช่ามอร์ไซค์ แต่แผนที่มันห่วยแตกมาก ดูไม่รู้เรื่องเลย เลยต้องขี่ไป ถามเค้าไปตลอดทางเลย แรกๆ TL ยังขี่ไม่คล่องเท่าไร เราเลยรู้สึกแปลกๆ อ่ะ มีวีนไปด้วย.. แต่อีกสักพักก็ต้องใจเย็นๆ เพราะว่าอากาศมันร้อนมากๆ อ่ะ ที่แรกที่ไปเลยคือ ริมทะเลรีสอร์ท ก็ดูมาจากในเวป ThaiWeekender.comเพราะเค้าจะมี review เกาะสีชังแบบละเอียดมากๆ เลย แต่พอขี่เข้าไปแล้วบรรยากาศมันไม่ได้เลยจริงๆ อ่ะ ก็เลยต้องวนรถออกมา

จากนั้นก็ไปดูที่พักที่ หาดถ้ำพัง เป็นที่พักที่เดียวที่อยู่ใกล้หาดแห่งเดียวของเกาะที่สามารถเล่นน้ำทะเลได้ แต่เจ้าของที่พักบอกว่าของเค้าไม่มีแอร์นะ เราก็แบบ... อากาศมันร้อนมากๆ มากจริงๆ อยากได้แอร์กันมากๆ เลย

ก็เลยขับวนหาต่อไปเรื่อยๆ อืม.. ก่อนอื่นต้องบอกเลยว่าทางที่เกาะนี้เป็นปูนซีเมนต์ทั้งหมด เพราะฉะนั้นจะขี่มอร์ไซค์ง่ายมากๆ และทางทุกทางบนเกาะจะเชื่อมถึงกันหมด แต่ทางบางเส้นจะลาดชันมากๆ เท่านั้นเอง ระหว่างที่ขี่รถวนหาที่พักกันอยู่นั้น ก็เหลือบไปมองหน้าปัดรถ ดูเหมือนว่าน้ำมันจะลดฮวบฮาบชนิดใจหายกันเลยทีเดียว TL บอกว่าทำไม Click มันกินน้ำมันจัง

เราเลยตัดสินใจหาที่เติมน้ำมัน และก็ได้โอกาสถามกับป้าคนที่เติมน้ำมันให้ว่ามีที่พักที่ไหนแนะนำบ้าง เอาแบบมีแอร์นะคะ เค้าก็เลยบอก ไปที่ "สีชังวิว รีสอร์ท" ดูสิ ขับตรงไปทางนี้เลย ตรงช่องเขาขาด ก็เออดีๆ จะได้ที่พักสักที่ เพราะเหนียวตัวมาก เหงื่อนี้ไหลเป็นน้ำเลย ตัวเริ่มดำเป็นจุดๆ แหละ

ขี่ไปทีแรกหาไม่เจอ ต้องไปถามเค้าอีกรอบ เนื่องจากว่าที่รีสอร์ทนี้ไม่มีป้าย ขนาดเดินไปยืนอยู่หน้ารีสอร์ทแล้วยังต้องถามร้านค้าแถวนั้นอีกรอบเลย อิอิ...

พอเข้าไปในรีสอร์ทก็โอเคนะ ห้องแอร์ 900 บาทต่อคืน น้ำอุ่นด้วย 1000 บาท เราก็เลยขอดูห้องกันก่อน ก็โอเคสะอาดดี ก็เลยตกลงนอนที่นี้แล้วกันคืนนี้ พอถึงห้องพักก็อาบน้ำก่อนเลย พอตัวโดนน้ำเท่านั้นแหละ... เฮ้อ!! สดชื่นโคตรๆ อิอิ...

จากนั้นก็ออกมากินข้าวที่ล๊อบบี้ของรีสอร์ท ราคาอาหารค่อนข้างแพงเหมือนกันนะ อาหารจานเดียว จานละประมาณ 50 อัพ ก็เลยกะว่าเด่วเย็นนี้จะไปทานอาหารที่ร้านที่เวป ThaiWeekender.com แนะนำมา พอทานอาหารเสร็จก็กลับมานอนพัก เพราะว่าแดดยังแรงอยู่มากมาย กลัวจะดำไปมากกว่าที่เป็นอยู่ บวกกับเพลียเหลือเกินกับการตระเวนหาที่พัก

ตื่นมาอีกทีก็ตอนประมาณเกือบๆ บ่ายสามโมงแหละ เลยกะว่าจะไปถ่ายภาพเล่นกัน ข้างๆ ที่พักมีชิงช้า ก็เลยเก็บภาพกันมาซะหน่อย และบริเวณใกล้ๆ ที่พักของเราเป็นจุดที่เที่ยวอยู่แล้ว เรียกกันว่าช่องเขาขาด และก็มีศาลาที่เมื่อก่อนรัชกาลที่ 5 เคยมาประทับชมวิวที่นี้ด้วย

 

ถ่ายรูปเล่นกันที่ช่องเขาขาดเสร็จแล้ว จุดมุ่งหมายในการมาเกาะสีชังครั้งนี้ของเราสองคนก็คือ การไปดูที่พัก มาลีบลู ฮัท รีสอร์ทเพราะได้ยินชื่อเสียงมาจากในเวปมากมาย ทั้งในทางที่ดีและไม่ดี แต่ระหว่างทางที่จะไปก็ผ่าน พระจุฑาธุชราชฐาน ที่สร้างขึ้นเพื่อจะใช้เป็นพระราชวังฤดูร้อนของรัชกาลที่ 5 ก็เลยแวะกันเข้าไปก่อน

ก่อนจะถึงพระราชวัง จะมีพิพิทธภัณฑ์สัตว์น้ำอยู่ ก็เลยเข้าไปเดินเล่นตากแอร์เย็นๆ กันก่อน มีน้องๆ มีบรรยายและก็เอาตัวอะไรต่อมิอะไรมาจับให้เราดูเล่นกัน มีทั้งปลิงทะเล หอยเหม่น ปลาดาวหิน ปูเสฉวน ดูได้จากภาพเลยจ้า

จากนั้นเราก็เข้าไปในพระราชวัง แล้วก็มียุวมัคคุเทศน์มาถามเราต้องการไกด์ไหมค่ะ เราก็อืม ก็ดีนะ เพราะไม่รู้อะไรเลย น้องเค้าก็ถามว่าเรามีเวลาเท่าไร เราก็บอกไปว่าเรื่อยๆ คะ วันนี้พี่ค้างกันที่นี่ จุดแรกเลยที่น้องพาไปคือ ไปสักการะ ร.5 กัน

คือตอนนั้นอากาศมันร้อนมาก มากจริงๆ ปกติแล้ว TL เวลาเค้าไหว้พระ เค้ามักจะไม่จุดธูป ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่ครั้งนี้เรารู้เลยว่าเค้าอยากตามใจเรา เค้าเลยจัดการจุดธูป จุดเทียน ทั้งๆ ที่อากาศก็ร้อนมาก ลมก็แรงด้วย แดดจัดมากๆ เลย แต่เราก็รู้สึกดีทุกครั้งเลยนะ ที่ได้ไหว้พระข้างๆ เค้า

จากนั้น น้องเค้าก็พาไปดูนั้น ดูนี้ แล้วก็บอกว่าสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. อะไร เล่าประวัติความเป็นอย่างฉะฉานไม่ติดขัดเลยแม้แต่น้อย แล้วน้องเค้าก็พามาดื่มอะไรเย็นที่วัง ง่ะจำชื่อไม่ได้ นั่งกันได้สักพัก เม้าท์ๆ กันแซวกันกับคนที่ชงน้ำให้พวกเราดื่มกันด้วย อิอิ.. แล้วก็ออกมาเดินเล่นถ่ายรูปกันต่อ มาที่นี้ได้ภาพคู่เยอะหน่อย เพราะน้องเค้าเป็นตากล้องให้ ถึงแม้จะเอาขาตั้งกล้องไปเอง แต่กว่าจะกางถ่ายภาพได้ เล่นเอาเหงื่อไหลไปเหมือนกัน

จากนั้นก็เดินเล่นกันมาเรื่อยๆ แล้วก็มาหยุดที่เก้าอี้ตัวนี้ อยากได้บรรยากาศจากภาพถ่ายด้านหลัง เลยบอกน้องช่วยพี่หน่อย ถ่ายภาพให้หน่อยนะคะ น้องเค้าก็เอาเลย รู้มุมกล้อง ถ่ายภาพออกมาแบบนี้เนี้ยแหละ ต้องขอบใจน้องเค้ามากๆ เลย ได้ภาพสวยๆ มาหลายภาพเลย (เห็นเหงาสุนัขตัวนั้นม่ะ... เดินตามเราตลอดเลยไม่รู้ทำไม)

แล้วก็มาสะพานนี้ เป็นสะพานที่เราอยากถ่ายภาพด้วยมากๆ เพราะเป็นสะพานที่ยืนยาวออกจากท่าไป มีศาลาเรียงกันอยู่ 3 ศาลา และทั้งสะพานทาด้วยสีขาวหมดเลย เห็นแบบนี้.. สะพานนี้เป็นฉากให้กับช่างภาพฝีมือมาแล้วมากมาย และพอเราเดินลงจากสะพานมา ก็เห็น หญิงชายคู่หนึ่งถือกล้อง ถือฉากมา เข้าใจว่าน่าจะมาถ่ายภาพเวดดิ้งที่สะพานนี้

พอออกจากพระราชวัง เราก็จะมุ่งหน้าไปหามาลีบลูกันต่อ แต่ขอบอกว่าการที่จะไปรีสอร์ทแห่งนี้ไม่ได้ง่ายเลยจริงๆ เพราะว่าหนทางจะแยกออกมาจากทางซีเมนต์ แล้วก็ต้องถามคนแถวนั้นไปตลอดเลย ระหว่างที่จะไปก็เจอเข้าฝูงแพะจำนวนมาก ต้องเรียกว่าฝูงเลยทีเดียว เพราะเยอะมากจริงๆ จนน่าตกใจ แต่เค้าไม่ทำร้ายเราหรอก ขี่มอร์ไซค์ไปก็คอยบีบแตร เด่วเค้าจะหลบให้เราเอง

เมื่อไปถึง... ก็พบบรรยากาศที่เหมือนกับในเวป แต่ออกจะเงียบเหงาเอามากๆ อาจเป็นเพราะอากาศที่ร้อนจัด จนไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี

จากนั้นก็ได้พบกับ "ลุงจุก" เจ้าของรีสอร์ทแห่งนี้ ออกมาต้อนรับ หรือมาแบบสงสัย ประมาณว่า "มาได้ไงฟร่ะ" เพราะแกเริ่มสนทนากับด้วยประโยคที่ว่า

ลุงจุก : มากันยังไงอ่ะ..
อุ้ย : ขี้มอร์ไซค์มาคะ
ลุงจุก : แล้วจอดไว้ไหนอ่ะ
อุ้ย : จอดไว้ด้านบนค่ะ กลัวว่าลงมาแล้วจะไถล ทางมันชันมาก
ลุงจุก : ถึงว่าไม่ได้ยินเสียง
อุ้ย : จะมาขอชมรีสอร์ทหน่อยคะ ได้ยินชื่อมาจากในเวปคะ
ลุงจุก : ดูได้แค่ตรงนี้นะ อย่าเดินเข้าไป (ตรงนี้ขอ